اقتصاد
21 درصد زمین قابل کشت نیروی کار حدود 17 میلیون نفر.
کشاورزی شامل: ماهیگیری 36 درصد محصولات عمده: بنج، جو. نیروی کاردر صنعت24 درصد تولیدات عمده: لباس پارچه فرآورده های مواد غذایی کود شیمیایی مواد شیمیایی فولاد ابزارهای الکتریکی سنگ آهن و مس تنگسنگ زغال سنگ طلا جواهر نقره
صادرات: لباس پارچه ماشین آلات برقی کفش فولاد
واردات: نفت فولاد غلات پارچه مواد شیمیایی ماشین آلات.
طرف های دادو ستد: ایالت متحده ژاپن است.
کشور کره جنوبی کمی بیش از استان سمنان (90039 کم مساحت دارد.
روز ملی ک 15 اوت – روز آزادی کره پس از 36 سال تسلط ژاپن (1945)
جغرافیای طبیعی
جغرافیای کره جنوبی در پایین مدار 38 درجه و در قسمت جنوب شبه جزیره کره قرار گرفته است، ناحیه شرقی آن کوهستانی. در مغرب و جنوب بنادر متعددی در شبه جزیره و سواحل جزایر کره جنوبی قرار دارد.
کره جنوبی از کشورهای کوچک قاره آسیا است. که بعد از جنگ جهانی دوم از اشغال ژاپن درآمد. و استقلال یافت.
در دهه 80و1960 کره ترقیات صنعتی و اقتصادی فراوانی یافت به طوریکه درآمد ناخالص سالانه اش در 1962 به 27/2 میلیارد دلار و در 1980به 65 میلیارد دلار رسید. تابستان ها گرم و مرطوب زمستانها سرد و خشک.
دیدنیها
پناهگاههای باستانی در پایتخت، کیوجیو، جزیره چه جو، در سئول موزه ملی در دوکوسو، کاخ و باغ مخفی چانگدوک، کاخ کی آلگبوک باغ پاگمورا، گورشاهان.
حکومت
در رفراندوم امتبر 1980 قانون اساسی جدیدی تصویب رسید که طبق آن رییس جمهور با رای عمومی انتخاب می شود. دوره ریاست جمهوری هفت سال و محدود به یک دوره است. دارای یک مجلس ملی با 276 نماینده است که 184 نفر آن مردم مستقیما و بقیه را احزاب انتخاب می کند.
طبق آخرین تقسیمات کره را به 9 استان و دو شهر ویژه می باشد. 1- پو سان (شهر) 2- سئول (شهر) 1- چجو (ججو) 2- چملای جنوبی (کوانگجو) 3- چولای شمالی چونجو 4- چونگچو شمالی (چونگجو) 5- کانگوون (چونچون) 6- کیونگسانگ جنوبی (پوسان) 7- کیونگسانگ شمالی (تائگو) 8- کیونگی (سئول) 9- چونگچونگ جنوبی (تائجون).
شهر هاى اين كشور
بوسان- بندر PUSAN- BUSAN
جمعيت
ج 3814325 نفر
بندر بوسان بندر اصلی کره، است که با عملکرد 80 درصدی در حجم جابهجایی بنادر ملی کره سومین بندر تجاری جهان به حساب میآید.
بندر بوسان دارای 6 ترمینال اختصاصی کانتینری نظیر جاسونگ دایی، گامان، سین- گامان، یوآم و گامچیون است. ظریفیت کل جابهجایی این بندر به 5 میلیون TEU میرسد که توسط هاتچیستون اداره میشود.
ترمینال سین- گامان با 826 متر اسکله و ظریفیت جابهجایی سالانه 650 هزار TEU آغاز به کار نموده است. این ترمینال به وسیلهی ترمینال کانتینری دانگبوی بوسان اداره میشود. در طول خصوصیسازی بندر و مشارکت فعال کمپانیهای خارجی، کارایی در بندر بوسان رو به تزاید است.
از آنجا که در بندر بوسان، عوارض در مقایسه با بنادر رقیب نسبتاً پایین است، انتظار میرود ترافیک محمولهی دریایی- تجای به افزایش خود ادامه دهد. به این ترتیب، بندر بوسان قادر به جابهجایی بیش از 9 میلیون TEU است. 20
پوسان PUSAN
جمعيت
جمعیت 3793113 نفر= بوسان
از شهرهای کره جنوبی، دومین شهر بزرگ و بندر مهم این کشور میباشد. تنها سئول از نظر جمعیت از پوسان بزرگتر است. پوسان در کرانه جنوب شرقی شبه جزیره کره قرار گرفته – پوسان بندری است طبیعی که میتواند در حدود 80 کشتی بزرگ را همزمان تخلیه یا بارگیری کند و این شهر بندری میلیونها تن کالا در سال تخلیه یا بارگیری میکند. این بندر مرکز مهم صنعت ماهیگیری کره جنوبی است. پوسان همچنین مرکز اداری، بازرگانی و صنعتی میباشد. شماری از صنایع بزرگ در این شهر یا در نزدیکی شهر به تولید مواد شیمیایی، وسایل برقی و الکترونیکی، ماشینآلات، پلی وود، کالاهای کائوچویی و لاستیک، کشتی، پارچه مشغولند. پوسان یک متروی سریع السیر و یک فرودگاه بین المللی دارد.
پوسان همچنین یک مرکز توریستی، با داشتن سواحل شنی و گرمای بهاره بسیاری از توریستها را به سوی خود میکشاند. بنای مذهبی مهم جلب و جذب توریستها را میکند: 1- تونگ دوسا 2- پومسا هر دو بزرگ زیبا، ساختمانهای معبد، دیربودائی در دامنه تپه های جنگلی قرار دارد.
پوسان از روزگار باستان، دوران جنگ کره در نقش پایتخت کره جنوبی بود و بندر مهمی برای ورود نیروهای سازمان ملل است. جمعیت پوسان از زمان جنگ فزونی فراوان یافته. امروزه شهر از کمی خانه در رنج است.
تائه جون TAEJION
جمعيت
ج 1600000نفر
از شهرهای کره جنوبی پایتخت ایالت چوآنگچ، در جنوب شرقی کره جنوبی تا اتصال خط آهن به آن روستائی فقیر بود و از اوایل سده 1900 بود که رو به پیشرفت نهاد. در دوره جنگ کره (1952-1950) پایتخت موقت جمهوری کره بود ولی 70 درصد شهر ویران گشت و پس از نوسازی بود که صنایع کارخانهای پنبهای و پارچه، ماشین آلات و مواد شیمیایی آن گسترش یافت. دانشگاه ملی چونگ نام وینچ، کالج دیگر درینجاست.
سئول SEOL
جمعيت
ج 10231217 نفر
پایتخت کره جنوبی در شرق این کشور و در نزدیکی سواحل دریای چین شرقی قرار دارد که بیش از یک چهارم جمعیت 45میلیون نفری کره جنوبی را در خود جای داده است و یکی از ده شهر پرجمعیت دنیا محسوب میشود، این شهر 13میلیون نفری در دشتی وسیع بنا شده و از مرکز شهر تا سواحل دریا و جزیره اینچنون، از مهمترین جاذبههای گردشگری کره جنوبی، کمتر از 45دقیقه راه است.
پایتخت کره جنوبی علاوه بر آنکه نواحی صنعتی وسیعی را در اطراف خود جای داده، یکی از مراکز استقرار شرکتهای معظم تجاری جنوب شرق آسیا است که همین موضوع موجب شده هر ساله هزاران نفر برای تجارت به خاک سئول قدم گذارند.
فرودگاه بینالمللی کیپمو در شرق سئول دروازه ورود به پایتخت کره جنوبی است. علی رغم آنکه این فرودگاه ترافیک سنگینی دارد و همیشه تعداد قابل توجهی مسافر سئول را به مقصدی در دور دست ترک میگویند یا به این شهر وارد میشوند نکتهای که در بدو ورود به این فرودگاه، نظر هر گردشگری را جلب میکند سکون و آرامش حاکم بر این فرودگاه است.
فرودگاه کیپمو، پیش از آنکه مصور باشد ساده است و ساختمان دو طبقه آن با امتزاج سادگی ساختاری و تکنولوژی روز دنیا فوقالعاده زیبا به نظر میرسد.
پایتخت کرهای ها با توجه به رشد ناگهانی و تصاعدی اقتصاد این کشور طی بیست سال گذشته به طور بیسابقه گسترش یافت و به یک شهر تجاری، اداری، صنعتی تبدیل شد.
بافت شهری سئول ترکیبی از بناهای مدرن و مجللی است که طی بیست سال گذشته و بر اساس برنامهای مدون ساخته شدهاند و نواحیای که بازمانده بافت قدیمی شهر است. شهر سئول دارای آب و هوای گرم و مرطوب است، حداکثر دما در گرمترین ماهها به 38درجه و حداکثر به 10درجه در ماههای سرد میرسد. همین شرایط آب و هوایی موجب شده که با افزایش خودروها و واحدهای صنعتی که به طور مداوم در حال تولید گازهای آلاینده هستند هوای سئول را آلوده کنند اما دولت کره جنوبی با الزام شرکتهای خودروسازی و واردکنندگان خودروها به رعایت استانداردهای زیست محیطی، ترغیب مردم به استفاده از دوچرخه یا مترو و ورزش، بادهای موسمی موجب شده سطح آلودگی هوای شهر تا حدود بسیاری کاهش پیدا کند.
سئول، شهری است که بافت جمعیتی و تراکم ساکنان در آن پراکنده شده و ساختمانهای بلند و سر به فلک کشیده در کنار بناهای محقر و کوچک، منظره خیابانها را بیش از پیش جالب توجه کرده است. در زبان کرهای سئول به معنای مرکز همه چیز است و به جرأت میتوان گفت نام این شهر برازنده آن است چرا که در کره جنوبی همه چیز حول محور سئول میگردد و هنر و تاریخ کره جنوبی آنچنان با نمادهای این شهر عجین شده که سئول را میتوان سمبل فرهنگ و تمدن کره دانست.
یکی از زیباترین بناهای سئول، کاخ کیونگ بکونگ که در مرکز شهر و در نزدیکی ساختمان شورای شهر است. این کاخ را میتوان عظیمترین و باشکوهترین بنای سئول دانست که در گذشته محل اقامت خاندان سلطنتی چوسون کره بود...تنها عظمت بنای کاخ، سنگهای خوش تراش و کنده کاری شده و نردههای چوبی چشم نواز این کاخ نیست که گردشگران را به خود فرا میخواند بلکه فضای سبز گرداگرد کاخ و حوضها و مجراهای هدایت آب بیش از پیش به زیبایی این مجموعه افزوده است. این کاخ یکی از یادگارهای دوران حکومت خاندانهای سلطنتی بر کره است که هم اکنون به یکی از مراکز تاریخی شهر بدل شده و بیشتر گردشگران برای دیدار از آن اشتیاق نشان میدهند.
یکی از معدود بناهایی که از همه نقاط شهر قابل رویت است برج مخابراتی سئول است که یکی از بلندترین برجها در نوع خود است.
این برج تنها مرکز مخابراتی، تلویزیونی نیست بلکه مجموعهای تفریحی است که در خود رستوران، کافی شاپ، مرکز بازیهای رایانهای و. ..را جای داده و در نوک قله نامدان که با درختهای بلوط پارک نمان احاطه شده، بنا شده است. در اطراف این برج مجموعههای تفریحی، آموزشی بسیاری مثل آکواریوم و موزه حیات دریایی احداث شده که موجب شدهاند ساکنان شهر و گردشگران به این مرکز هجوم آورند.
با صرف غذا در رستوران گردان برج شاهد منظرهای از شهر سئول خواهید بود که همه شهر را فراروی شما قرار می دهند و چنان که هوا صاف باشد تا کیلومترها آنسوتر قابل رویت خواهد بود. پارک گرداگرد برج همیشه مملو از خارجیانی است که هر یک با شور و هیجان وصف ناپذیر مسیرهای عبوری پارک را طی میکنند.
خیابانهای مرکزی شهر سئول، بلوارهایی وسیع و پهن هستند که نه تنها امکان گذر سهل و آسان برای خودروها را فراهم میآورند که در روزهای گرم تابستان مفری برای رهگذران خسته هستند.
موزه ملی کره در خیابان سجونگ رو در محله سجونگ نو که در نزدیکی کاخ کیونگ بکونگ قرار دارد که در آن بیش از یک میلیون قطعه اشیا و اقلام تاریخی و نفیس نگاهداری میشود.
این موزه نمادی از تاریخ و فرهنگ کره است هر چند که علی رغم تلاشهای بیوقفه مقامات کرهای برای جلب گردشگران، بیشتر ساکنان سئول و اتباع کره از آن دیدار به عمل می آورند.
درنزدیکی موزه ملی مرکز فرهنگی سجونگ قرار گرفته که مرکز هنرهای دراماتیک شهر است گروههای تئاتر بالههای مشهور چین- کره در آن به اجرای برنامه میپردازند.
رودخانه هان از شمال شرق به غرب شهر در جریان است. سواحل دو سوی این رودخانه به کمربند سبزی مزین شده که تفرجگاه مردم سئول است.
ساختمانی که به واسطه ارتفاع 264 متری خود تقریباً از هر گوشه شهر قابل رویت است و به دلیل جای دادن مرکز خریدی به همین نام و یک سالن اکران فیلم بسیار مجهز از شهرت خاصی برخوردار است و همیشه مملو از خارجیانی است که در بازارهای آن پرسه میزنند.
از دیگر مجموعههای دیدنی سئول، لوته ورلد است که مجموعهای بینظیر از مراکز تفریحی، کافی شاپها، رستورانها و فروشگاهها در یک مجموعه منفرد است.
در این مجموعه استخر، سالنهای ورزشی، موزه سنن کره و فضای سبز فوق العاده زیبایی در نظر گرفته شده که آن را به یکی از اصلیترین انتخابهای جهانگردان برای وقت گذرانی و تفریح بدل کرده است.
هشت خط متروی سئول تقریباً همه این شهر را پوشش میدهد و سیستم متروی شهری همیشه انتخاب اول شهروندان سئولی برای سفرهای شهری است.1
سئول دهمین شهر بزرگ جهان است. در این شهر گذشته و حال به طرز خیرهکنندهای با یکدیگر در هم آمیختهاند. در حالی که قصرهای با قدمت چند صدساله، دروازهها، زیارتگاهها و اشیاء هنری نفیس در موزهها گواه بر گذشته پرآوازه شهر است، شکوه آسمانخراشها و هیاهوی روزمره شهر از جوشش زندگی و نشاط امروزین آن خبر میدهد. این شهر با متجاوزان از 10میلیون سکنه، نه فقط پایتخت جمهوری که مرکز سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و آموزشی آن است.
در سئول چهار قصر متعلق به عصر چوسان (1910-1392) و نیز آرامگاه شاهان این سلسله برجای مانده است. قصرها عبارتند از کیانگ بوک گونگ، تانک سوگونگ، چاگ دانک گونگ و چانگ یانگ گونگ و چانگ میو، آرامگاه شاهان سلسله چوسان. در مجاورت قصر چانگ داک گونگ، پی وان یا باغ مرموز واقع شده که زیبایی باغات اطراف آن زبانزد است و تعدادی بنای تاریخی نیز در آن وجود دارد. موزه ملی، انستیتو ملی موسیقی کلاسیک، مرکز فرهنگ سجونگ، تلار هنری هوم، برج نمسن و خانه کره از جمله مکانهایی هستند که دیدار از آنها توصیه میشود. موزه ملی هنرهای معاصر واقع در کوچآن آن از شهر اقماری جنوب سئول که به تازگی گشایش یافته نیز شایستهی بازدید است.2
کوانوانگ جو Kwangju
جمعيت
ج 1400000 نفر
از شهرهای کشور کره جنوبی، در ایالت چولا، مرکز تولید برنج، پنبه و دارای چند مؤسسه مهم آموزشی است.
پان مون جوم
در شمال سئول و در فاصلهی 56کیلومتری آن قرار دارد و با اتوبوس میتوان بدان سفر کرد. این همان دهکدهای است که در 27 ژوئیه 1953 قرار داد آتش بس موقت در آن به امضا رسید و به جنگ خانمانسوز کره (53-1950) پایان داد. اینجا منطقه امن مشترک دو کره است که توسط یگانی از سربازان سازمان ملل و گاردهای کره شمالی اداره میشود. برای دیدار از این منطقه لازم است از چند روز قبل نسبت به اخذ مجوز از مسئولین نظامی اقدام کرد. 6
تائه گوTaegu
جمعيت
ج 2700000نفر
از شهرهای کره جنوبی، سومین شهر بزرگ و پایتخت شهر بزرگ و پایتخت ایالت کی یونگ سانگ است و در 100کیلومتری شمال غربی پوسان- راهآهن و بزرگراه پوسان-سئول قرار دارد. این شهر مرکز مهم صنعت نساجی و چندین کارخانه جدید و چند کارخانه کوچک میباشد. برنج، پنبه، ابریشم و دیگر محصولات کشاورزی آن اهمیت دارد. دانشگاه ملی آن در این شهر دایر است.
تا سال 1895، قرنها مرکز مهم اداری و کشوری بود. تا اینکه پایتخت ایالتی شد. در 1950در جریان جنگ کره آسیب دید اما سرسختانه ضدکمونیستها دفاع کرد. 19
ازسال 1895پایتخت کیونگ سانگ بوده و سومین شهر بزرگ کره جنوبی است. همراه با نیروهای سازمان ملل ضد مهاجمان کمونیست در جریان جنگ کره (53-1950) جنگید. مرکز تولید پارچه و تولیدات کشاورزی است.
کیونگ جو CH`UNGJU
جمعيت
ج 205206
از شهرهای کره جنوبی، به مدت یک هزار سال پایتخت سلسله باستانی شیلا بود. در جای جای این شهر آرامگاه شاهان، معابد، پاگوداهایی که سنگ های آن با گذشت قرون سائیده شده، نقوش برجسته بودا و بقایای قلعه های قدیمی پراکنده است. در داخل آرامگاه های شاهان که به صورت برجسته ساخته شده، اشیاء آنتیک گرانبهایی از جمله تاج و تخت های طلا و ضمائم مربوط یافت شده است. اسناد تاریخی حکایت از آن دارند که این شهر از روی پایتخت ته آنگ مدل سازی شده و در حدود یک میلیون سکنه را در خود جای داده بود. شبکه معابر و گذرگاه های آن در تقاطع منتظم یکدیگر را قطع می کردند و با م خانه های شهر با سفال پوشیده شده بود.
معبد پولگوک ساو زیارتگاه غار سارکورام دو گوهر ذیقیمت کیونگ جو به شمار می آیند که در قرن هشتم ساخته شده اند. این دو نشانگر ذوق و هنر والای بودایی هستند و در سراسر خاور دور مورد توجه و تحسین مردم قرار دارند. دیگر مناطق مهم تاریخی عبارتند از پارک تومولی، اونونگ (5 مقبره)، چوم سونگ ده (رصد خانه)، آرامگاه ژنرال کیم یو – شین و کوه نسمن که نقوش بی شماری از بودا بر روی آن حک گردیده، پاگوداها و معابد. در موزه ملی کیونگ جو، اشیاء نفیس و گنجینه هایی که از کیونگ جو و مناطق اطراف کشف گردیده است، نگهداری می شود.
ناحیه ییلاقی دریاچه پومون، که در 6 کیلومتری مرکز شهر و در حومه شهری آن واقع است یک منطقه توریستی است که به تازگی توسعه یافته و چندین هتل درجه یک و انواع امکانات تفریحی در آن قرار دارد. 17
برخی از مآخذ و کتابهای سودمند
1- جغرافیای شهری در افغانستان – اروین گردتس باخ – ترجمه محسن محسنیان
2- سرزمین و مردم ونزوئلا – رایموند دهلرب – ترجمه وجیهه امونا
3- مجله پیام یونسکو – سازمان یونسکو
4- سرزمین و مردم پرتغال – ریموند. 1. دهلرب – ترجمه محمود مصاحب
5- لغت نامه دهخدا – علی اکبر دهخدا
6- رضا سادات – روزنامه همشهری
7- سفرنامه ابن بطوطه – ترجمه محمد علی موحدی
8- ژنه را – مارتین – دانشگاه اورگون ترجمه رایکا
9- جغرافیای کامل قفقاز – دکتر بهرام امیراحمدیان
10- تاریخ شکل شهر – جیمز موریس راضیه رضازاده
11- هنر اسلامی – ارنست کونل – ترجمه مهندس هوشنگ طاهری
12- آشنایی با عتبات مقدسه – جعفر الخلیلی – ترجمه علی چراغی
13- معماری اسلامی – روبرت هیلن برند ترجمه باقر آیت الله زاده شیرازی
14- شهرنشینی در خاورمیانه – وینسنت فرانسیس کاستیلو – ترجمه پرویز پیران
15- مجله بندر و دریا – ترجمه سعید امیری – مرتضی حمیدانی پور
16- دائرة المعارف معماری جهان – هانری استیرلن – ترجمه نادر روزرخ
17- واقعیاتی درباره کره – سفارت کره در ایران
18- سرزمین و مردم کانادا – فرانسیس ایلین راس – ترجمه فریدون بدره ای
19- سرزمین و مردم زامبیا – الیزابت، درسنگ – ترجمه حسن انوشه
20- دکتر نرگس سعیدیان
21- دائرةالمعارف عمومی دو جلدی عبدالحسین سعیدیان
22- دکتر محمد سعیدیان
23- رایکا
24- لغت نامه دهخدا – علی اکبر دهخدا
25- شناخت شهرهای ایران – عبدالحسین سعیدیان
26- سرزمین و مردم سوریه – پل کوپلند ترجمه فریبرز مجیدی
27- تاریخ تمدن ویل دورانت
28- سرزمین و مردم کانادا – فرانسیس ایلین راس – ترجمه فریدون بدره ای
29- سرزمین و مردم ژاپن – ژوزفین و آن ترجمه محمود کیانوش
30- سرزمین و مردم استرالیا – گودفری بلوندن – ترجمه هوشنگ ابرامی
31- سرزمین و مردم آلمان – ریموند ولرابه و ورنر کروش – ترجمه محمد نوروزی
32- رضا سادات – روزنامه همشهری
گ
وانگ یانگ
از شهرهای بندری کره جنوبی ”وانگ یانگ“ دومین بندر بزرگ کانتینری کره است. فاز 1 و 2 ترمینال کانتینری در سالهای 1998 تا 2000، آغاز شده و کل ظرفیت جابه جایی این بندر به بیش از 2 میلیون TEU میرسد. فاز 1 ترمینال توسط سرمایه گذاری های جهانی هانجین، هاتچیسون و کره صورت گرفته است. در سال 2002، ساختمان اولین مرحله ی فاز 2 تکمیل شد. از زمانیکه دولت برای فعال سازی بندر، ابتکاراتی نظیر معافیت مالیاتی و کاهش عوارض همچون یدک کشی و باراندازی را در پیش گرفته است. بندر وانگ یانک نیز موقعیت مطلوبی برای محموله ی دریایی- تجاری چین محسوب شده و عملکرد کانتینری در آن پیوسته افزایش یافته است.
بندر بوان، پروژه ای با مقیاس وسیع و با هزینه ی ساختمانی 6 میلیارد ریال و برنامه ی تکمیلی در سال 2011 را در نظر دارد. این پروژه شامل احداث 30 پست اسکله بطول 5/9 کیلومتر و ظرفیت جابجائی 1/8 میلیون TEU در سال است. پروژه توسعه ی بندر وانگ یانگ هم چنان ادامه می یابد. در یک دوره ی 25 ساله از 1976 تا 2011 هزینه هایی بالغ بر 4/4 میلیارد دلار را بالغ میشود. در پایان دوره، بندر قادر به پهلوگیری 33 کشتی کانتینری در یک زمان با اسکله ای بطول 7/11 کیلومتر خواهد بود و امکان جابجای بیش از 3/9 میلیون TEU تا سال 2011 را خواهد داشت.

