شهر هاى اين كشور

 آخن ACHEN
جمعيت
ج 243600 نفر
از شهرهای آلمان در مرکز ناحیه‌ای که محل استخراج معادن است و در مغرب رود راین شهر باستانی آخن واقع شده که جشن‌های تاجگذاری بسیاری از امپراتوران آلمانی امپراتوری مقدس روم در آنجا برگزار شده است. شارلمانی کبیر نیز بارها در این شهر اقامت کرده است.
آخن که آن را به نام فرانسوی آن اکسلاشاپل نیز می‌نامند زمانی پایتخت امپراتوری مقدس روم بوده است. این شهر از مرز بلژیک فاصله‌ی چندانی ندارد. در سمت جنوب آن کوه‌های ایفل واقع شده‌اند. اقتصاد این شهر متکی به استخراج معادن در نقاط پیرامون شهر و همچنین تولید ماشین‌آلات و منسوجات است.
نمازخانه پالاتین آخن میان سالهای 777 تا 794 به وسیله اویدس اهل متز برای شارلمانی و با الهام از طرح هشت گوش کلیسای سان و یتاله در راونا ساخته شد. ارتفاع تالار هشت گوش و طارمی دار نمازخانه پالاتین در مرکز آن به اندازه شبستان کلیسای نتردام پاریس است. این بخش از ساختمان پلان متمرکز دارد. و معمار در طرفین آن در شرق یک صدر کلیسا با مخارجه‌ای کم عمق داده است و در غرب تنه غربی مشابه آنچه در آن زمان به تازگی در کلیساهای راین لند ابداع شده بود پدید آورد. 5
آگسبورگ AUGBURG
جمعيت
ج 254500 نفر
از شهرهای آلمان شهر باستانی اگسبورگ در پشت تپه‌های دامنه‌ی آلپ و برروی جلگه‌ی باویر قرار دارد. این شهر ابتدا یکی از کلنی‌های رومی و در قرون وسطی یکی از شهرهای مهم سلطنتی بود که در سر راه‌های بازرگانی واقع شده بود. اجناس و محصولات گرانبهای مشرق زمین که از طریق «ونیز» و از راه‌ کوه‌های آلپ بدین شهر وارد می‌شد موجب شد که بسیاری از بازرگانان آگسبورک ثروت زیادی بیندوزند. دو خانواده‌ی ثروتمند و معروف این شهر عبارت بودند از خانواده فوگر و خانواده‌ی ولزر که از راه بازرگانی با تمام نقاط دنیا ثرومتند شده بودند. 16
آلسفلد
از شهرهای آلمان در دامنه‌ی کوه کورهسن جنوبی شهر آلسفلد قرار دارد که هنوز قیافه روزهایی را که خانه‌های چوبی قدیمی خود را در کنار خیابان‌های تنگ ساخته می شد حفظ کرده است. تالار شهر آن که دارای بام شیروانی‌دار و برج است و طبقات فوقانی آن برروی تیرهای سنگین چوبی متکی هستند نمونه‌های کاملی از تالارهای دوران قرون وسطی است. در طرفین خیابان‌های تنگ شهر آلسفلد خانه‌هایی ساخته شده که طبقات بالای آنها به سوی خیابان پیش آمده و روی سنگ‌های گوشه‌های آن و همچنین روی در ورودی نقش‌های بسیار کنده شده است.
اسپیر
از شهرهای تاریخی آلمان است که یکی از باشکوه‌ترین کلیساهای آلمان در آن قرار دارد. جسد هشت تن از امپراتوران آلمان در زیرزمین‌های این کلیسا مدفون است. این کلیسای عظیم نه قرن پیش در نزدیکی رود راین بنا گردیده است. ساختمان آن در سال 1030 میلادی به وسیله کنراد دوم اندکی پس از آن که در شهر رم طی مراسم باشکوهی به عنوان امپراتور امپراتوری مقدس روم تاجگذاری کرد آغاز شد و در سال 1061 یعنی بیست و دو سال پس از مرگ کنراد به پایان رسید.
در سال 1689 در زمان سلطنت لویی چهاردهم سپاهیان فرانسه این کلیسا را آتش زدند و سرداب‌های آن را ویران و گنجینه‌های آن را غارت کردند ولی سال‌ها بعد تجدیدبنا شد و سرداب‌های جدیدی در زیر محل دسته‌ی سرودخوانان ساخته شد که به شکل ردیفی از آرامگاه‌ها است و معمولا آن را دسته‌ی سرودخوانان پادشاهان می‌نامند.
اسن ESSEN
جمعيت
ج 500700 نفر
اسن از شهرهای آلمان و مرکز کارخانجات کروپ است و عده‌ی زیادی در کارخانه‌های فولادسازی و معادن زغال‌سنگ آن به کار مشغولند.
این شهر در دره‌رو هر شهر، یکی از بزرگترین مرکز صنعتی آلمان است. این شهر در زمینه فولاد و آهن و در صنایع متعدد در گرما گرم فعالیت شدید دارد. از جمله این صنایع شامل کارخانه‌های کروپ است که بسیاری از سلاح ارتشهای دنیا را فراهم می‌کند. در جریان جنگ جهانی اول و دوم متفقین خیلی از شهر را میان سالهای 1943 و 1945 ویران کردند. پس از جنگ ویرانی‌ها شهر بازسازی سریع شد.
اشتوتگارت STUTTGART
جمعيت
جمعیت 579988 نفر
از شهرهای مهم آلمان و پایتخت ایالت بادن و وتمبرگ است، سابقا پایتخت دوکی و قلمرو ووتمبرگ بود. اشتوتگارت در طول رودخانه نکر قرار گرفته، این شهر یک مرکز مهم اقتصادی، سیاسی و فرهنگی آلمان است. ساختمان‌هایی در اشتوتگارت وجود دارد که از لحاظ معماری با ارزش فراوانی است. این ساختمان‌ها شامل آلتس شلوسی (کاخ کهن) از سبک معماری رنسانس و نئوس شلوس (کاخ نو) از سبک معماری باروک و روکوکو بوده است. اشتوتگارت میدان‌ها و بناهای یادبودی از نمایشنامه پرداز، شاعر معروف فردریک شیلر که در دوکی ووتمبرگ تولد یافت، وجود دارد.
در جریان جنگ جهانی دوم نیروهای هوائی متفقین شهر را به واسطه داشتن کارخانه‌های اتومبیل‌سازی و ماشین‌آلات بمباران و ویران کردند. این صنایع و صنایع دیگر از جمله ساخت کامپیوتر و ابزارآلات الکترونیک اشتوتگارت می‌باشد. از این گذشته مرکز چاپ و نشر و بازار مهمی برای داد و ستد محصولات کشاورزی می‌باشد. به فاصله‌ی کمی در جنوب جنگل سوآبی شهر اشتوتگارت قرار دارد که دارای ساختمان‌های جدید و کارخانجات صنعتی زیادی است. شب‌ها سالن‌های اپرای آن مملو از جمعیت است.
امدن
از شهرهای آلمان و بزرگترین شهر ناحیه امس در ساکسونی سفلی و در نزدیکی مرز هلند «امدن» نام دارد که در مصب رود امس قرار دارد. قرن‌ها پیش، این شهر بندری بود تا این که در نتیجه‌ی طرح‌های خشکانیدن زمین‌های دریا در اواخر قرون وسطی مصب رودخانه تغییر کرد. افتتاح کانال دورتموند امس به وسیله‌ی دولت پروس در سال 1899 و پیدایش بندر جدید به این شهر رونق تازه‌ای داد. زیرا مجددا تبدیل به بندری شد که در آن سنگ آهن از سوئد و سایر کشورها وارد می‌شد تا در کارخانه‌های فولادسازی رور از آنها استفاده شود و همچنین زغال سنگ از معادن رور از این بنادر به کشورهای اروپایی حمل می‌شد.
اوسن بروک OSNABRUK
جمعيت
ج 164900 نفر
از شهرهای آلمان در حاشیه جنگل توتوبورگ شهر اوسن بروک قرار دارد که بناهای تاریخی فراوان در آن دیده می‌شود و کلیسای آن بیش از هزار سال پیش ساخته شده است. در سالن صلح تالار شهر در اواخر جنگ‌های سی ساله مذاکراتی صورت گرفت که بالاخره منجر به امضای قرارداد صلح و ستفالی در سال 1648 شد.
اولم ULM
جمعيت
ج 116500 نفر
از شهرهای آلمان شهر اولم در جنوب غربی اشتوتگارت و در پشت کوه آلب سوآبی واقع شده است و مشرف به مرز باویر است. هنوز دروازه‌ها و برج‌های دوره‌ی قرون وسطی در این شهر باقی است. معروف‌ترین ساختمان آن کلیسای زیبای آن می‌باشد که مناره‌ی آن بلندترین مناره‌ی کلیساهای جهان است. اولم زادگاه آلبرت اینشتین ریاضی‌دان و فیزیکدان معروف است.
بایروت
از شهرهای آلمان، در شهر «بایروت» که در نزدیکی شهر نورمبرگ واقع است هرساله فستیوال واگنر برگزار می‌شود. اپراهای این آهنگساز بزرگ در سالن فستیوال که ریچارد واگنر سنگ بنای آن را نهاده اجرا می‌شود.
برلن Berlin
جمعيت
ج 3319000 نفر
شهر بزرگ و پایتخت آلمان است. در حداقل 2000 سال پیش مردم اسلاوی در منطقه کنونی برلن می‌زیستند. در 900 میلادی که قلمرو امپراتوران آلمانی در اروپای غربی گسترش یافت و مرزهایشان به سوی شرق تا رود اودر رسید و کوچندگان آلمانی منطقه جدیدی را تصرف کردند و روستای برلین در ساحل شرقی رود اسپری در سده 1200 رشد کرد و مردمش ماهیگیر و پیله‌ور بودند.
در 1235 به صورت روستایی بود که در جنوب رود شپره قرار داشت. شمال رود شپره روستای کولین وجود داشت که در 1307 برلین و کولین به هم پیوست. آن گاه به اتحادیه هانسائی پیوست و رفته رفته از شهرهای مهم و سرانجام از 1701 پایتخت پروس و از 1871 پایتخت آلمان گشت. از این پس برلن رو به پیشرفت نهاد. در 1740 حدود 100000 نفر جمعیت داشت و برلن از 1760 به تصرف اتریشی‌ها و در 1855 به چنگ فرانسوی‌ها و در 1945 به دست متفقین افتاد و در 1948 روس‌ها برلن را به دو قسمت غربی و شرقی تقسیم و بخش شرقی آلمان را که زیر نفوذ روسیه بود ملحق کرد تا این که روس‌ها در 1961 به دور برلن دیوار کشیدند ولی بعد از فروپاشی شوروی دیوار برداشته و برلن یکی و بعد از مدتی پایتخت هردو آلمان شد.
با گسترش و به هم پیوستن دو شهر کوچک، شهر بزرگتر برلن پدید آمد. شهر قدیمی‌تر کلن که جزیره‌ای در رود اسپری قرار داشت و شهر برلن که بر کرانه شمالی رود واقع بود. از شهر کلن برای نخستین بار در سال 1237 و از شهر برلن در 1244 سخن به میان آمده است. در 1307 به موجب عهدنامه‌ای شهر کلن و برلن به هم پیوستند و یکی از مهمترین شهرهای آلمان و به صورت یک شهر آزاد این امپراتوری در آمد. در جریان جنگ‌های سی ساله 48- 1618 برلن آسیب فراوان دید و مردم دسته دسته از شهر کوچ می‌کردند و شهر به صورت نیمه متروک در آمد.
میان سال‌های 83- 1658 حصاری برگرد برلن- کلن و منطقه‌ی جدید فردریش سوردر کشیده شد که 13 برج داشت. در خارج این منطقه نیز دو محله‌ی مسکونی جدید به سبک دوره‌ی رسنانس براساس شبکه‌ای شطرنجی شکل گرفت. یکی از این محلات که از 1674 رو به گسترش نهاد به نام تینز اشتات و محله دیگر فردریش اشتات نام یافت که از 1688 به بعد پدید آمد. این هر دو محله به وسیله‌ی خیابانی به التشتات متصل شدند که خیابانی مصفا و مشجر بود. رفته رفته در هر دو سوی این خیابان ساختمان‌هایی ایجاد گشت به طول حدود یک مایل و به عرض 198 پا و مانند خیابان شانزه‌لیزه بود و کاخ سلطنتی را به دروازه‌ی شهر براندبورگ متصل می‌کرد.
وجود هردوی این خیابان‌ها سبب گردید که منطقه غربی هردو شهر برلن و پاریس به محلات اعیان‌نشین بدل شوند.
شهر برلن در اواخر قرن 18 با جمعیتی بالغ بر 60000 نفر در منطقه‌ای به وسعت دو مایل مربع قرار داشت که محدوده گمرکی شهر محسوب شده و بدین ترتیب منابع بازرگانی و صنعتی شهر را حفظ کرد. این محدوده جدید مساحت شهر را به مایل افزایش داد. در همین ایام هردو محله تینز اشتات و فردریش اشتات توسعه یافته و کار تخریب حصار دفاعی آغاز شده بود و محلاتی جدید در شمال و شرق شهر شکل می‌گرفتند طی قرن نوزدهم شهر با سرعتی زیاد به لحاظ اقتصادی توسعه یافت.
برلن در 1888 یک و نیم میلیون نفر جمعیت داشت. در 1850 حصار شهر برداشته و بولوار کمربندی به جایش ایجاد شد. 6
از لحاظ اهمیت دومین شهر قاره اروپا به شمار می‌رود کل مساحت این شهر بیش از 900 کیلومترمربع است. جنگلها و دریاچه‌ها در گوشه و کنار آن وجود دارد.
از لحاظ تولیدات صنعتی مقام مهمی دارد. علاوه بر این بنادر و خط راه‌آهن و چندین فرودگاه این شهر به فعالیت دائم مشغول است.
طبق تصمیم کنفرانس پوتسدام برلین به چهار منطقه اشغالی روسیه، آمریکا، فرانسه، انگلستان تقسیم شد. از چهار دولت مذکور امور برلین به وسیله حکومت نظامی اداره می‌شد، تا اینکه در 15 ژوئن سال 1948 روس‌ها برلین را به دو قسمت مجزا تقسیم کردند، برلین به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم شد. و برلین شرقی پایتخت جمهوری توده‌ای آلمان شرقی و برلین غربی در تصرف آمریکا و انگلیس و فرانسه بود که به وسله دالان هوائی سپاهیان آمریکائی از خاک آلمان شرقی می‌گذشتند و به برلین غربی وارد می شدند.
شهر بزرگ برلین، بزرگ‌ترین شهر آلمان است. از شهرهای بزرگ جهان به شمار می‌رود. این شهر قرنها یک برلین متوسط بوده، اما شهر در واقع کمتر از 100سال پیش رشد کرده و شهر بزرگی شده است. اکنون برلن یکی از 25 شهر بزرگ جهان است.
فهم و درک اینکه چرا برلین در طول زمن یک شهر بزرگ شده بود دشوار نیست در قسمت شمال آلمان زمین پستی هست که به دریای شمال و بالتیک می‌رسد. قسمت جنوب اساسا سرزمین بلندی است. بسیاری از شهرهای آلمان در طول ساحل رشد و عظمت یافت. آنها ناوگان ماهیگیری را به خارج می‌فرستادند. کشتی‌ها، کالاها را از سرزمین‌های دیگر حمل می‌کردند. سایر شهرهای آلمان درجائی رشد و عظمت یافته است که نقطه اتصال و تقاطع زمین‌های بلند با زمین‌های پست و قسمت سرزمین‌های خوبی برای کشاورزی نیست. خیلی از آن جاها باتلاقی است.
اما در زمان طولانی اقدام بزهکشی و خشکانیدن باتلاقهای زمین‌های اطراف برلین گردید. خیلی از این زمین‌ها زهکشی و اراضی خوب کشاورزی شد.
پیش از سال 1871 تعدادی ایالات خیلی کوچک جداگانه در آلمان بود. در آن سال آنها متحد و متصل شدند و به صورت یک ملت قوی واحد در آمدند. برلین پایتخت شد. البته از هنگامیکه پایتخت قرار داده شد، رشد پیدا کرد. یک کانال میان رود الب و او در حفر گشت که به رشد و عظمت برلین خیلی کمک کرد. از کانال میان بر؛ کشتی‌ها توانستند به دریای شمال و دریای بالتیک به برلین برسند.
شاید بیشتر عظمت و اهمیت، آلمان با تغییر شکل دادن از کشوری کشاورزی به کشوری صنعتی مربوط باشد. برلین جا و محلی خوب برای صنعتی شدن بود.
هنگامیکه برلین شروع به رشد کردن نمود، رشدش خیلی سریع بود. راه آهن‌ها همه به برلین مستقیما منتهی شد. و کارخانه‌ها شروع به ساختن ادوات و ابزارآلات و مواد شیمیائی و پارچه نمود. ساختمان‌های دولتی بسیار برافراشته و ایجاد گردید.
رایشتاگ REICHSTAG: محل مجلس و پارلمان آلمان در دوره امپراتوری و روزگار جمهوری وایمار، در دوره جمهوری، یک نفر نماینده برای ورود به پارلمان به 6000 رأی نیاز داشت. تعداد اعضاء پارلمان از 475 تا 600 نفر بود. مردان و زنان بیش از 20 سال می‌توانند برای انتخاب نمایندگان مورد علاقه خود رأی بدهند. دردوره حکومت وحشت هیتلر، رایشتاگ قدرت خود را از دست داد. پس از جنگ جهانی دوم مدتی تا برداشتن دیوار برلن مجلس آلمان غربی معروف به بونداستاگ بود.
فیلارمونی برلن از 1960 تا 1963 بوسیله هانس شارون ساخته شد. این تالار محل برگزاری کنسرت نمونه‌ای از آثار جنبش اکسپرسیونیسم و معماری ارگانیک است. در آن شنوندگان گرداگرد ارکستر می‌نشینند و براساس قوانین آکوستیک طراحی شده است.
بام‌ها و سقف‌های منحنی آن چادر بزرگ بیابانگردان را تداعی می‌کند. شکل خارجی بنا را مقتضیات داخلی تعیین کرده است.
رایشتاگ: آلمان: 1894- 1884 معمار: پل والوت (1912- 1841)
بازسازی: میان سالهای 1999- 1995 به دست نورمن فوستر
رایشتاگ در پهنه‌ای شنی در پیچ رودخانه‌ی اشپیری جای دارد. فردریک کبیر (شاه سرباز) به سربازانش اجازه می‌داد در این مکان تمرین نظامی کنند. این مکان، نقطه آغاز پرواز بالن هوای گرم مون گلفیه در 27 سپتامبر 1799 بوده است. در نیمه‌ی سده‌ی نوزدهم که بنگاه کرول‌ درهای کاخ تفریحی را در غرب این مکان گشود، این نقطه اهمیت خود را از دست داد. اما پس از چندی آن را برای رایشتاگ خواستار شدند.
از زمان بنیانگزاری امپراتوری آلمان (رایش) در سال 1871 که برلین به شهری بزرگ تبدیل شد، پارلمان گاه در یکی از بال‌های کارخانه‌ی چینی‌سازی کونیگ لیش (کاپ ام) تشکیل می‌شد. تهدید به بیرون ریختن همه‌ی چینی‌ها به خیابان، کارخانه را واداشت تا آنجا را به قانونگزاران واگذار کنند و تا ساخته شدن بنایی به جای کارخانه، ساختمانی در خیابان لایپزیگ در اختیار آنان نهاده شد.
آنچه برلین بدان نیاز داشت بنایی برای مجلس نمایندگان بود.
نخستین مسابقه‌ی طراحی ساختمان مجلس نتیجه دلخواه را به همراه نداشت، پس مسابقه‌ای دیگر انجام شد و این بار پال ویلوت از فرانکفورت برنده شد. مبلغ سی میلون مارک زر که از تاوان جنگ فرانسه به دست آمده بود. برای ساختن بنایی براساس طرح یک کاخ دوران رنسانس ایتالیا کنار گذاشته شد. این کار برای ویلوت با چشم هم چشمی‌های همکارانش و دخالت‌های پیوسته‌ی امپراتور آسان نبود. او بارها طرحهایش را اصلاح کرد. اما زمانی که ساختمان سرانجام به پایان رسید بازهم نتوانست تایید به اتفاق آرا راکسب کند.
ستایش‌کنندگان این بنا آن را «آیینه‌ی تمام نمای جنبشی مردمی و نیرومند که امپراتوری آلمان را پدید آورد» می‌نامند.اما بدگویان آن کم نبودند. امپراتور ویلهلم دوم به این بنا اعتراض کرد و آن را «لانه‌ی میمون رایش» خواند. یکی دیگر از خرده گیران، گونه‌ای پیش‌بینی تاریخ بود، درست همانند سرشت رایشتاگ که آیینه‌ی ملت آلمان بود. در تاریخ 9 نوامبر 1918 فیلیپ شایدمان یکی از سوسیال دمکرات‌ها کنار یکی از پنجره‌های کتابخانه‌ی رایشتاگ ایستاد و آلمان را جمهوری خواند. پانزده سال پس از آن رئیس جمهور هیندنبورگ به دنبال آتش‌سوزی رایشتاگ، که انگیزه‌ی آن را هیچ‌گاه نه تاریخ‌دانان و نه بزه‌شناسان روشن نکردند، قانون مارشال را اعلام کرد. بنا به فرمان هیندنبورگ کلیه حقوقی که قانون اساسی و ایمار تضمین می‌کرد، لغو شد و به هیتلر چراغ سبزی داده شد تا مخالفان سیاسی خود را آزار دهد. در آخرین هفته‌های جنگ جهانی دوم رایشتاگ در بمباران هوایی ویران شد. دو سرباز ارتش سرخ پرچم شوروی را در 30 آوریل 1945 بر آن چه که از رایشتاگ به جا مانده بود، برافراشتند و این گواهی سخت بر نابودی اعتماد به نفس آلمان بود. با آن که در دهه‌ی شصت رایشتاگ را بازسازی کردند، اما همچنان بی‌استفاده ماند که نشانه‌ای از آلمان تقسیم شده بود. در پی اتحاد دو آلمان، نخستین نشست مشترک انتخابات آزاد پارلمان در 17 ژانویه 1991 در رایشتاگ برگزار شد. این لحظه‌ی تاریخی یادآور آرزوی قلبی شهردار پیشین برلین هاینریش آلرتس بود که می‌گفت: «ما پایتخت جنگ بودیم و اکنون می‌توانیم پایتخت صلح باشیم. مدینه‌ی فاضله؟ چگونه می‌توانیم در این شهر بدون مدینه‌های فاضله زیست کنیم؟»
رایشتاگ می‌توانست تجسمی از این آرزو باشد.
رایشتاگ زیر پوشش هنرمند دوئوکریستو و ژان کلود بنابر طراحی نورمن فوستر معمار بریتانیایی بازسازی شد. اما بار دیگر خرده‌گیران برلین صدایشان را بلند کرده گنبد فوستر را «بمب یا موشک بی‌سر» نامیدند- هرچند سخت‌ترین و تندترین خرده‌گیریها هم نمی‌تواند امید به آینده‌ای آرام و صلح‌آمیز را از میان ببرد. 3
آموزش در برلن گذشته از تعلیمات اجباری دوره دبستان، در مقاطع تحصیلی بالاتر جوانان بسیار به تحصیل اشتغال دارند. در سطح دانشگاه، دانشگاه برلن شهرت جهانی و اینک بیش از 61 هزار دانشجو دارد. دانشگاه تکنولوژی 38 هزار و دانشگاه هومبولت 19 هزار دانشجو دارند. از این گذشته کالج‌های متعدد و انستیتوهای تخصصی در این شهر فعال است.
پارک‌ها در قرن 18 و 19 شاهان پروس و امپراتوران آلمان پارک‌های جالبی برای زیبایی کاخ‌های خود پدید آوردند تا چشم‌اندازهای آن بر جلوه کاخهای آنان بیفزاید. در کاخ سلطنتی برلن و اقامتگاه زمستانی که هر دو در جریان جنگ جهانی دوم ویران گشت. جاده شاه به برلن، پارک‌های کاخ گلیان ایکه شامل یک چشم‌انداز پارک و ساختمانهای سبک گوتیک کاخ‌های برلن را در میان گرفته‌اند. بلوار دن‌لیندن به باغ‌وحش منتهی می‌شود. در موزه جزیره تعدادی باغ‌هایی وجود دارد که موزه را در میان گرفته و جزیره را به جایی جالب برای دیدارکنندگان در آورده است. دریاچه‌های بسیار در شهر قرار دارد و رودها از میان شهر می‌گذرند که مناظر دیدنی دارند.
برلن را پایتخت موسیقی گفته‌اند چه در این شهر اوپراخانه‌ها، پنج ارکستر دیگر که شهرت جهانی دارد در برلن فعال است. در هر گوشه شهر یک محل دیدنی اعم از موزه، اپراخانه و مراکز هنری دیگر دیده می‌شود و مورد استفاده عامه واقع می‌شود. 28
کتابخانه‌ها و موزه‌های برلن: برلن مرکزی و کتابخانه ناحیه‌ای و کتابخانه ایالتی از اهمیت بسیار برخوردار است و این کتابخانه دولتی در 1995 در این محل استقرار یافت. در این کتابخانه کتابهای علمی و فنی و عناونی بسیار دیگر وجود دارد که در خدمت‌رسانی علاقه‌مندان هستند.
گالری جدید شامل آثاری از هالس، رامبراند و ورمر و قرن بیستم است. هنر آلمانی به ویژه پرتره‌ها و چشم‌اندازهای شهری که به وسیله جرج کرسز و اوتودیکس پدید آورده شده، می‌باشد. از این گذشته در موزه‌ها و گالری‌های برلن آثار عتیقه از جمله هنر اسلامی و حتی از سال 160 ق.م و آثار بابلی، رومی در موزه جزیره نگهداری می‌شود که در میان دو رود در برلن قرار دارد. 28
برمرهاون BREMERHAVEN
جمعيت
ج 123800 نفر
از شهرهای آلمان است که در سال 1827 ایجاد گردید. بزرگ‌ترین خطوط کشتی رانی اقیانوس پیما از اینجا می‌گذرند به زودی مرکز مهم بازرگانی گشت. قدیمی‌ترین شهر بندری دریائی آلمان است. برمر در قرن نهم میلادی بنا گردید و قرنها بوسیله سرا سقف‌ها اداره می‌شد، در قرن سیزدهم میلادی عضو هانستیک لیژ شد و حتی امروز نامش شهر آزاد هانسا می‌باشد. تعدادی بناهای تاریخی آن (از دوران قرون وسطی) از جمله (اولدتوون) در جنگ دوم جهانی صدمه دید، از سال 1945 ستاد نیروهای آمریکائی شد که آلمان را اشغال کرده بودند ضمنا با خارج از بندر خود کوچک‌ترین ایالت آلمان است.
برمن BREMEN
جمعيت
ج 542300 نفر
از شهرهای آلمان، برمن و هامبورگ بزرگترین بنادر آلمان هستند. هریک از این دو شهر با نواحی اطراف آن تشکیل استانی می‌دهد. استان برمن از دو قسمت تشکیل شده که به وسیله‌ی دالانی در امتداد رود وزر به هم مربوط می‌شوند. یکی از این دو قسمت شهر برمن و دیگری که در حدود چهل میل دورتر از برمن واقع است، بندر برمرهاون می‌باشد.
دوازده قرن پیش در محل کنونی شهر برمن چند کلبه در کنار رود وزر وجود داشت. این کلبه‌ةا گاهی بر اثر مه غلیظی که از دریای شمال و مصب رود وزر می‌آمد یا از باتلاق‌های مجاور بر می‌خاست از نظر پنهان می‌شدند. در قرن هشتم این آبادی به صورت اسقف‌نشین در آمد. سپس در آنجا کلیسایی بنا گردید و در اطراف این کلیسا تعداد خانه‌ها و مغازه‌های پیشه‌وری رو به افزایش گذاشت. در اوایل قرن چهاردهم به دور تمام شهر حصاری کشیده شد. در طی جنگ‌های سی ساله از این حصار دوبار در برابر سپاهیان محاصره کننده به عنوان سنگر و پناهگاه استفاده شد. اسقف‌ها و سراسقف‌های برمن دارای قدرت زیادی بودند. آنها هیأت‌های مبلغین را به سرزمین‌های شمال شرقی نزدیک دریای بالتیک که محل سکونت اسلاوهای بت‌پرست بود می‌فرستادند. شهر برمن به وسیله شواریی که زیرنظر اسقف بود اداره می‌شد. گاهی بین اسقف و سراسقف کشمکش در می‌گرفت. در طی یکی از این منازعات در سال 1336 سربازان سراسقف مجسمه‌ی رولاند را که از چوب کنده شده بود و در میدان جلوی تالار شهر نصب شده بود سوزاندند. ولی به جای آن مجسمه‌ی بزرگتری از رولاند از سنگ ساخته شد که هنوز هم در آن محل باقی است.
شهر برمن در سال 1338 یعنی مدتی پس از هامبورگ عضو اتحادیه هنزتیک شد. این اتحادیه سازمانی بود برای حمایت و پیشرفت بازرگانی و همچنین برقراری انحصار تجاری برای اعضای آن. دزدی دریایی که در آن زمان در دریای بالتیک رواج داشت وجود چنین اتحادیه‌ای را ضروری ساخت. این اتحادیه با استفاده از سلاح مؤثر محاصره بازرگانی شاهزادگان مخالف را مجبور ساخت که با امضای قراردادهایی شرایط آن را بپذیرند. نخستین نتیجه این اتحادیه افزایش مبادله منسوجات و پوست حیوانات و ماهی بود. قدرت این اتحادیه قرن‌ها برقرار بود.
مسافری که وارد شهر برمن می‌شود شاید ابتدا به تالار شهر برود زیرا در این محل در حدود ششصد سال امور شهر برمن حل و فصل می‌شده است. در طبقه فوقانی تالار شهر سالن بزرگی وجود دارد که اکنون به صورت نمایشگاه در آمده است. از سقف این سالن که دارای تیرهای چوبی بسیار محکمی است چلچراغ‌هایی که کریستال آنها درخشندگی خاصی دارد و همچنین مدل‌های بزرگی از کشتی‌های بادبانی که تاریخ دریانوردی آلمان را به وجود آورده‌اند آویزان است. چند قدم دورتر از تالار شهر کلیسای معروف شهر قرار دارد که قرن‌ها پیش ساخته شده است و در زیرزمین‌های آن که دیوارهایش از سرب ساخته شده اجساد مومیایی شده مردگان را قرار داده‌اند.
در آن طرف میدان جلوی تالار شهر و در بالای خیابان دو پرچم بسیار بزرگ در اهتراز است. یکی پرچم سیاه و قرمز و طلایی دولت جمهوری فدرال آلمان است و دیگری پرچمی است که نشان مخصوص استان برمن برروی آن نقش شده است. در پشت مجسمه رولاند ساختمانی دیده می‌شود موسوم به شوتینگ که ظاهرا کهنه به نظر می‌رسد ولی حقیقت این است که تمام قسمت‌های این ساختمان به جز پی آن در اثر بمباران‌های جنگ جهانی دوم بنا شده بود و هنگام تجدید ساختمان آن را طبق طرح قدیمی آن ساختند. در روزگاری که برمن یکی از شهرهای عضو اتحادیه نیرومند هنزا بود این ساختمان مرکز شرکت‌های بازرگانی بود. امروزه این بنا محل اطاق بازرگانی شهر برمن است.
صنعت کشتیرانی در شهر برمن به سرعت پیشرفت می‌کرد، تا این که گل و لایی که وارد رود وزر می‌شد در آن ته‌نشین گردید و بدین ترتیب عمق اندک بالای مصب رودخانه به قدری کم شد که کشتی‌های بادبانی دکل‌بند که در دریاها کالاهای بازرگانی حمل می‌کردند نمی‌توانستند وارد آن شوند. بنابراین فقط کشتی‌های کوچک که در سواحل رود رفت و آمد می‌کردند می‌توانستند در لنگرگاه برمن توقف نمایند. در نتیجه تجارت از رونق افتاد تا این که در سال 1827 شهردار برمن راه حلی برای این مشکل پیدا کرد. وی موفق شده دهی را که محل ماهیگیری بود و نزدیک مصب رودخانه قرار داشت از دولت هانور بخرد. این نقطه بعدا پیشرفت کرد و به صورت بندر مهم برمر هاون در آمد.
در طی جنگ جهانی دوم بمباران‌های شدید موجب خرابی کامل وسایل و تأسیسات این بندر شدند. اندکی پس از پایان جنگ کار از بین بردن آثار خراب شده و تجدید ساختمان بندر به طور معجزه‌آسایی انجام گرفت. امروزه کشتی‌های بزرگ اقیانوس‌پیما مسافران را در بندر برمرهاون پیاده می‌کنند و کشتی‌های بازرگانی کالاهایی را که از تمام بنادر دنیا به این نقطه می‌آورند از قبیل پنبه و پشم و غلات و توتون در اسکله‌های این بندر تخلیه می‌کنند. ولی بندر برمرهاون هنوز هم مانند روزهای نخستین آن یکی از بزرگترین مراکز فروش ماهی آلمان است. 28
بن Bonn
جمعيت
ج 304100 نفر
شهر قدیمی آلمان و از سال 1949 پایتخت آلمان غربی شد، در دامنه تپه‌ای بر ساحل رود راین قرار دارد. پس از اینکه این شهر پایتخت گردید بر رونق و جمعیتش افزوده شد. ادارات دولتی حکومت فدرال در این شهر واقع است دانشگاه آن در سال 1818 تأسیس گردید.
این شهر مرکز سراسقفهای کلن از سال 1263 میلادی در روزگار امپراتوری مقدس روم بود و 500 سال این مرکزیت باقی بود. در سال 1815 به پروس بازگردانیده شد. خانه‌ای که بتهون در آن درین شهر تولد یافت به صورت موزه درآمده است. در دهه 1990 پایتختی آلمان به برلن انتقال یافت. 15
بیله‌فلد Beilefeld
جمعيت
ج 1300000 نفر
از شهرهای کشور آلمان، در منطقه نور دراین- وستفالی، در شمال غربی آلمان، در جریان جنگ جهانی دوم آسیب دیده در 5/88 کیلومتری جنوب غربی هانوور قرار گرفته و مرکز مهم صنعتی و تولیدی کتای و ستفالی است که از قرن سیزده آغاز گشته دیگر تولیداتش شامل ماشین‌آلات و ابزارآلات، ماشین‌های اره‌کشی، دوچرخه، دارو جات و پوشاک، بلورجات و تولید پارچه‌های کتانی و ابریشمی و چرخهای خیاطی.
دژ اسپارن برگ که در سده 1200ساخته و در 1872 تعمیر گردیده و اینک موزه است. در جریان جنگ جهانی دوم کلیساهای سبک گوتیک و دیگر بناهای شهر ویران گشت. 27
بینگن
از شهرهای آلمان در انتهای منطقه‌ی راین گو واقع در پایین ماینتس و جایی که رود راین در این میان دره‌ای وسیع جریان دارد. در گوشه و کنار آن قلاع کهنسال دیده می‌شود و تاکستانهای فراوان نقش شطرنجی در آن ایجاد کرده‌اند، شهر بینگن واقع شده است. کتاب‌های داستان که درباره‌ی این شهر نوشته شده موجب شهرت آن گردیده است.
درسدن DRESDEN
جمعيت
ج 4777000نفر
سومین شهر بزرگ آلمان بر ساحل رود الب، مشتمل بر شهری قدیمی ساکسونی در کرانه چپ رودخانه و قسمت صنعتی جدید بر ساحل راست رودخانه واقع است. رودخانه‌ای بزرگ دارد از لحاظ رفت و آمد آبی دارای اهمیت و مرکز راه‌آهن است. صنایع متنوعی از جمله: کالاهای برقی ابزارهای دقیق، دوربین عکاسی، ماشین تحریر دارد.
مقر سلطنتی سلاطین ساکسونی بود.
از لحاظ وجود هنرمندان و مرکز فرهنگی مشهور شد. دارای بسیاری از بناهای تاریخی به سبک باروک یا شیوه روکوکو بود که بر اثر بمباران‌های جنگ تعمیر گردیده نواحی اطراف این شهر از لحاظ کشاورزی دارای اهمیت است.
موزه آلمانی که در دژ تاریخی و معروف زوینگر ZWINGER استقرار یافته، گالری شاهکارهای قدیمی عکس و مجموعه‌های بسیار بزرگ و ارزنده‌ای از سبک رنسانس ایتالیایی، باروک و فلاندر قرن 17 و نقاشی‌های هلندی، شامل آثاری از جمله رامبراند، رونبس و رافائل می‌باشد.
لیبی درنه
از شهرهای لیبی در مشرق برقه کشور لیبی، بندر دریای مدیترانه، در جریان جنگ جهانی میان متفقین و متحدین دست به دست گشت.
دسو Dessau
از شهرهای آلمان است که در 35کیلومتری شهر لایپزیگ بر کرانه رودخانه مواره که در 3کیلومتری بالای آلپ به این رود می‌پیوندد قرار گرفته. دسو شهری است صنعتی بویژه تولیدات کارخانه‌ای چون تولید راه‌آهن، ابزارآلات الکتریکی، سیمان و قند در مزارع اطراف شهر چغندر قند کشت می شود. پیش از جنگ جهانی دوم دسو مرکز کارخانه هواپیماسازی، اسلحه سازی و مرکز اتصال راه‌آهن‌های لایپزیگ بوده.
این شهر احتمالاً در حدود قرن دوازدهم ایجاد و مسکون گشت. در آغاز قرن 17کرسی یکی از شاخه‌های خانواده آنها لت و بعدها محل اقامت دوکهای آن هالت گشت. در قرن 18و 19 یک مرکز فرهنگی گشت. از 1925تا 1933 خانه باهاس و مدرسه معماری که به وسیله والتر گرویپوس طراحی و ایجاد گشت. شهر کهن شامل تعدادی ساختمانهای سبک رنسانس و باروک است و یک کاخ بزرگ زیبا که پیش از تکمیل در جریان جنگ دوم ویران گشت. بامهای تخت و مکعب از مهمترین بناهای مهم این شهر می‌باشد.13
بامهای تخت و مکعب نمونه‌ی کابردگرایی: بنای باهاس در دسو، آلمان 1926-1925
معمارها: والتر گرویپوس و آلدولف مه یر
در این شهر کوچک روستایی، دو رشته ساختمان غول پیکر سفید براق از میان سبزه‌زار سربرآورده که گروهی از خانه‌های کوچک سقف شیبدار آن را از راه‌آهن جدا می‌کند. یکی از این ساختمانها راست و عمودی و دیگری در عرض آن جای دارد. بجز چند در سرخ رنگ ورود به مهتابی و چند پنجره‌ی شیشه‌ای بزرگی که نمای ساختمانها را قطع می‌کند، تمام ساختمان ساده، صاف و یکدست است و به هیچ روی نمی‌توان آن را خانه پنداشت. گویی کسی می‌خواسته است، با بهره‌گیری از یک طرح نمایشی، نشان دهد که 32000مترمربع فضای ساختمانی به چه می‌ماند.
وایمار زادگاه باهاس است. زیرا در اینجا بود که معمار والترگرویپوس به سال 1919 بیانیه‌ی خود را ایراد کرد که: چنانچه یک بار دیگر هنر و مهارت فنی با هم همراه شوند، ما تنها به یک هدف دست خواهیم یافت. به گفته‌ی گرویپوس مهارت فنی و صنعت نیازمند آنند که نیروی آفریننده‌ی هنری به آنها دمیده شود.
از سوی دیگر، هنرمند اگر بخواهد بر مصالح و مواد خویش تسلط کامل داشته باشد به بنیادهای مهارت فنی وابسته است.
همین باور والترگرویپوس را بر‌ آن داشت تا آموزشگاه هنر یعنی باهاس را بنیان نهد. واحدهای درسی این آموزشگاه شامل: کتاب، طراحی صحنه، چاپ، نقاشی روی شیشه، پیکرتراشی از سنگ و چوب، فلزکاری، درودگری، سفالگری، دیوارنگاری، و بافندگی و پس از آن معماری و عکاسی همراه با هم است.
شیوه‌های آموزشی غیرمتعارف این آموزشگاه توجه همه‌ی اروپا را به آن جلب کرد. هر واحد درسی را دو استاد که با هم کار می‌کنند آموزش می‌دهند. در هر کارگاه در کنار یک استاد آموزش شیوه‌ی کار که نگارگرانی چون لیونل فاینینگر، پال کلی، اسکار اشله مر، و واسیلی کاندینسکی را با خود همراه می‌کرد، یک استاد مهارت فنی هم حضور داشت. دانشجویان که نوآموز نامیده می‌شدند.
باید در آزمونهای عمومی و بالاتر که به تأیید صنف پیشه‌وران می‌رسید، شرکت می‌کردند. گذشته از اینها، شیوه آموزشی که استادان باهاس بر آن تأکید می‌کردند، انقلابی و نو به شمار می‌آمد. ملاک نهایی، زیبایی یک شیئی نبود، کاربرد آن ملاک بود: انسان امروزی نیازمند خانه‌ای است که در خور او و زمان او باشد، خانه‌ای که مجهز به همه چیزهای به روز برای زندگی روزمره باشد. چیزهایی چون صندلی، برای نمونه، پیش و بیش از هر چیز باید کارآیی سودمند و عملی خود را داشته باشند، با دوام، و ارزان باشند. این شیوه‌ی اندیشه به نوآوری طرحهای غیرمعمولی انجامید که سنت را درهم می‌شکست و پذیرش مردم را به همراه داشت. باهاس نه تنها تأثیر ژرف بر طراحی محیط زیست، که بر معماری و طراحی صنعتی سده‌ی بیستم داشت. با این همه در سطح ملی در برابر آن مقاومتهایی می شد.
در دسامبر 1919 والتر گروپیوس چنین نوشت: نادانی و کوته فکری دولت و ایمار ما را به مبارزه خوانده و می‌کوشد مخالفت مردم را برانگیزد.
اما در سال 1924 هراس از قطع بودجه آموزشگاه به دست مجلس ایالتی تبدیل به واقعیت شد. دولت همه‌ی وجوه را قطع کرد. پس از آن باهاس به دسو منتقل شد، شهری کوچک که سوسالیستهای ملی‌گرا آن را اداره می‌کردند و خواهان پشتیبانی از اندیشه‌های باهاس بودند. در زمانی کوتاه آموزشگاهی تازه در کشتزاری در کنار شهر ساخته شد، سازه‌ای شامل بالهای آموزشی و کارگاه، یک تماشاخانه، یک کافه تریا، یک ورزشگاه و بیست و هشت آپارتمان کوچک با باغچه‌های روی بام برای دانشجویان. نمای شیشه‌ای.15
مولبرگ Mühlberg
از شهرهای آلمان در کشور سابق ساکس – آنهالت است در این شهر شارل پنجم امپراتور مقدس روم فرمانروایان پروتستان را شکست داد ( 1547 ).
مولهاوزن Muhlhauesen
جمعيت
ج 110359 نفر
از شهرهای صنعتی، آلمان، در توبینگن کارخانه های نساجی و کاغذسازی، فلزکاری و دباغی بکار مشغول است. ساختمان های جالبی دارد. از جمله دو کلیسای قدیمی، و یک تالار شهری از قرن 17 مرکز ستاد مونتسر، از رهبران جنگ دهقانان، در این شهر بود که در نزدیکی شهر اعدام شد. از 1251 تا 1803 شهر آزاد امپراتوری بود، و در 1815 به پروس واگذار شد. پس از جریان جنگ دوم به توبینگن بازگشت. ( 1945 )
مولهایم یا مونهایم آن دررو M.Anderruhr
جمعيت
ج 174300 نفر
از شهرهای آلمان در نورد – راین – وستفالی، در حدود ده کیلومتری مغرب جنوب غربی اسن، برکرانه رود رور، در جریان جنگ جهانی دوم آسیب فراوانی دید، امّا تجدید بنا گشت. صنایع آن در منطقه ای جدا از مناطق مسکونی است و کلیسائی از قرن یازدهم دارد.
تولید کفش، پارچه، ماشین آلات از جمله فعالیت های اقتصادی مردم این سامان است.
رگنس بورگREGENSBURG
جمعيت
ج 125200نفر
از شهرهای آلمان رگنس بورگ نیز ابتدا به صورت گذرگاهی در کنار یکی از جاده‌های بازرگانی دوره‌ی قرن وسطی بود. این گذرگاه از رود راین تا اتریش امتداد داشت. این شهر که ابتدا یکی از پایگاههای رومیان بود در شمال مونیخ قرار دارد، بعداً مقر اسقف مقتدر و اقامتگاه امپراتوران کارول ژین شد. سپس راههای بازرگانی از ونیز ساخته شده که از گردنه‌های آلپ عبور می‌کرد. وقتی ترکها بالکان را تصرف کردند و راه بازرگانی را که از کنار دانوب می‌گذشت بستند، رگنس بورگ اهمیت خود را از دست داد. 11
روستوک ROSTOCK
جمعيت
ج 186402نفر
از شهرهای بندری آلمان است که در کرانه دریای بالتیک قرار دارد، در این بندر کشتی‌های بزرگ پهلو می‌گیرند و مخازن مواد نفتی نیز در این شهر تأسیس شده است. آلات و ادوات شیمیائی در آن ساخته می شود. دانشگاه آن در سال 1419 تأسیس شد و دارای 7دانشکده و کتابخانه‌ای است. در جریان جنگ بین‌المللی دوم ویران گشت. 10
زولینگتن
یکی از شهرهای آلمان در ناحیه رور است که در دوران قرون وسطی به خاطر شمشیرهایی که در آن جا می‌ساختند معروف بود. در قرن بیستم این شهر یکی از مراکز ساختن کارد و چنگال تیغ و قیچی از نوع بسیار عالی بوده.
فرانکفورت Frankfurt
جمعيت
ج 644700 نفر
فرانکفورت از شهرهای آلمان فرانکفورت با تشکیل نمایشگاه هایی که در سرتاسر اروپا شهرت داشت بازرگانی را رواج داد. تشکیل این نمایشگاه سیل ثروت را به سوی شاهزادگان و بازرگانان شهر سرازیر کرد. قرن ها امپراتوران آلمان در کلیسای فرانکفورت که در قرن سیزدهم میلادی ساخته شده تاجگذاری می کردند.
مرکز استان هس جلگه ای است و اطراف آن را کوه هایی فرا گرفته اند که به طور منظم در این استان پراکنده اند. رود ماین تنها رود مهمی است که از این جلگه عبور می کند. این رود از دره ای بین کوه های ادون والد و اسپسارت سرچشمه گرفته، در مغرب شهر فرانکفورت به رود رن می پیوندند. رود فولدا نیز از دامنه های پوشیده از جنگل کوه های فوگلسبرگ و رون در شمال شرقی استان هس سرچشمه می گیرد. مرزهای شرقی هس مشرف به جنگل تورینجی واقع در آلمان است.
مرکز مهم تجاری، با سابقه ای تاریخی در آلمان، از لحاظ صنعتی نیز دارای اهمیت است. دارای صنایع شیمیایی، سازنده ماشین آلات چاپ است. (پیش از جنگ لایپزیگ پایتخت چاپ لقب داشت).
نمایشگاه و بازار مکاره و صرافی های آن از قرون وسطی سابقه ی تاریخی دارد. فرودگاه بین المللی این شهر اهمیت بسیار دارد.
با حفر کانال به رود راین متصل گردید و راه آبی رودخانه ای آن دارای اهمیت فراوان است.
در جنگ دوم جهانی شهر قدیمی به کلی ویران گردید. با این حال از بناهای تاریخی آن تالار شهر مربوط به قرن پانزدهم (معروف به رومر) کلیسای سنت پول و محل تولد گوته دوباره تعمیر و تجدید بنا گردید. فرانکفورت از روزگار رومیان در قرون هشتم میلادی مقر شارلمانی و در قرن 12 یک شهر منتخب از امپراتوری مقدس روم بود و سلاطین (بعد از سال 1562) در آن تاجگزاری می کردند.
شهر فرانکفورت واقع در هس آلمان بر کنار رودخانه مین دارای اهمیت صنعتی و از مراکز مهم تاریخی و صنعتی و تجاری و اقتصادی است.
آلات و ادوات طبی، الکتریسیته، لباس، مواد شیمیایی از محصولات آن است. دانشگاه فرانکفورت در سال 1914 تأسیس شد. در سال 1372 میلادی یک شهر با عظمت و مقر حکومت بود. در سال 1356 مقر تعیین امپراتور بود. یهودیان در رونق تجاری این شهر سهمی عظیم داشتند.
در سال 1350 اصلاحات دینی در این شهر صورت گرفت. در بین سالهای 1848 و 1849 پارلمان فرانکفورت برای تدوین قوانین برای همه آلمان و وحدت بخشیدن به خاک آلمان تشکیل شد.
درجریان جنگ بین المللی دوم سخت آسیب دید. بعد از جنگ محل توقف سپاهیان آمریکایی شد. از آن پس بناهای ویران آن آباد گردید. کلیسای سان بار تلمو کاتولیکی، کلیسای پولس پروتستانی و خانه ای که گوته درآن به دنیا آمده است برخی از آثار تاریخی آنست.13
در خارج شهر فرانکفورت کنار ماین بزرگترین شهر استان هس فرودگاه راین ماین بزرگترین فرودگاه آلمان قرار دارد. فرانکفورت در جنگ جهانی دوم در اثر بمباران آسیب زیاد دید. کلیسای بزرگ آن تقریباً به کلی ویران شد. امروز فرانکفورت را آمریکایی ترین شهر آلمان می دانند. ساختمان های بسیار مدرن و عظیم آن همه را از فولاد و شیشه ساخته شده اند.
این شهر هنوز مانند دوران قرون وسطی یکی از مراکز بزرگ بازرگانی است و نمایشگاه های بازرگانی سالانه آن بازرگان ها را از همه نقاط جهان بدین شهر می کشاند. اهالی شهر فرانکفورت همه روزه برای کار به کارخانه های صنعتی در آن طرف رود ماین و کارخانه های شیمیایی هوخست و گریزهایم و همچنین به کارخانه های چرمسازی اوفن باخ می روند. این شهر یکی از مراکز فرهنگی نیز به شمار می رود و دارای دانشگاه بزرگی است.
استان هس آثار تاریخی زیادی دارد. یکی از آن ها دیرلورش است که در نزدیکی فرانکفورت قرار دارد. اتاق تخت سلطنتی که شارلمانی غالباً در آن به شکایات رعایای خود رسیدگی می کرد در این محل قرار دارد. دیوارها و سقف این اتاق با نقاشی های رنگی بسیار ظریفی از فرشتگان با آلات موسیقی تزئین شده است. بعضی از این نقاشی ها به سبکی است که نزد رومیان معروف بوده ولی امروز وجود ندارد.
فرایبورگ
از شهرهای آلمان، فرایبورگ بزرگترین شهر جنگل سیاه کشور آلمان است کلیسای آن که ساختمانش در 1200 میلادی آغاز شد یکی از شاهکارهای معماری است. شیشه های پنجره آن کمیاب و گنجینه های هنری آن گرانبها است. در مناره ی این کلیسا که خود از شاهکارهای معماری است در ارتفاع 370 پا، هوسانا یکی از کهنسال ترین ناقوس های آلمان قرار دارد. شهر فرایبورگ دانشگاه معروفی نیز دارد. در بعضی از خیابان های تنگ شهر خانه های قدیمی شیروانی دار ثروتمندان دیده می شود.12
فرایزنگ
شهر فرایزینگ در باوریای علیا بر کرانه رود ایزر، مرکز صنایع لوازم کشاورزی، پارچه و غیره می باشد. در سال 1724 تأسیس گردید و تا 1803 مقر حکومت اسقفی بود و در 1817 با اسقف نشین مونیخ متحد شد. کلیسای جامع جالبی دارد که بنای آن در قرن هشتم شروع گردید.15
فلنسبورگ
از شهرهای آلمان واقع در مرز آلمان و دانمارک شهر قدیمی عجیبی است که زمانی یکی از مراکز بزرگ کشتیرانی بوده است. قلعه گلوکسبورگ مقر شاهزادگان شلسویگ که بسیاری از اعضای خاندان های سلطنتی کشورهای مختلف اروپا از میان آنان بوده اند، درنزدیکی این شهر قرار دارد. خانه های شهر فلنسبورگ از آجر قرمز ساخته شده و سقف آنها از سنگ لوح های آبی رنگ. زن های خانه دار این شهر در بازارهای ماهی آن یک نوع ماهی دودی می خرند که با آن یکی از لذیذترین غذاهای این ناحیه را که بسیار معمول است می پزند. 12
شپایر SPEYER
از شهرهای آلمان فدرال در راینلاند- پفالتس، غرب آلمان بر کرانه چپ رود راین برافراشته شده، اهمیت آن بیشتر از نظر تاریخی است. چه اصلاً از دوره ماقبل رومیان است. در حدود 450میلادی به دست هون‌ها ویران گشت. دیگر بار برافراشته شد، و در قرن هفتم اسقف نشین گردید. در 1111از شهرهای آزاد امپراتوری شد. ولی اسقفهای آن، بعنوان امیران امپراتوری مقدس روم بر زمینهای فراوانی در دو سوی رود راین فرمانروایی داشتند. در 1146 قدیس برنارکلروویی برای برپا کردن دومین جنگ صلیبی درین شهر موعظه کرد. چندین دیت (مجلس شورا) از دیتهای امپراتوری درین سامان برپا گشت که مهمترین آنها دیت سال 1529 بود که کاتولیکها را در قلمرو لوتری‌ها، آزادی مذهب داد. اما این تصمیم مورد اعتراض پروتستانها قرار گرفت.
شهر شپایر از 1513 مقر اتاق دادگستری امپراتوری بود تا آنکه در 1689 در جنگ اتحاد بزرگ فرانسویان آن را ویران نمودند. در جنگهای اروپایی انقلاب فرانسه، شپایر و قلمرو اسقفان آن در باختر رود راین به وسیله نیروهای فرانسوی اشغال گشت و به موجب پیمان کامپوفورمیو رسماً به فرانسه واگذار گردید(1797) بخش واقع در شمال رود راین در 1803به بادن واگذار گردید و از آن پس جزء بادن باقی ماند. شپایر و زمینهای اسقفی غرب رود راین را کنگره وین به باواریا واگذاشت (1815) و این قسمتها در 1815-1945 جزء راینلاند- پفالتس بود که شهر شپایر پایتخت آن بود.
هنوز قسمتی از باروها و دروازه‌های قرون وسطایی شهر برجاست. کلیسای جامع زیبای آن از قرن یازده میلادی (چند بار تعمیر شده) به سبک رمانسک موزه شهر دارای مجموعه وسیعی از آثار باستانی پیش از رومیان و رومیان است. از مراکز چاپ در آلمان بوده، و یوهانس شپایری (درگذشت 1470) از نخستین مبتکران نوعی حروف چاپ ظاهراً از این شهر برخاسته بود.
شتر الزوند STRALASUND
از شهرهای آلمان، در شمال شرقی این کشور قرار گرفته از شهرهای دریا بندری بر شاخابه‌ای از دریای بالتیک، مقابل جزیره روگن، کشتی سازی، فلزکاری، قندسازی، و فرآورده‌های غذایی آن پراهمیت می‌باشد.
شترالزوند در 1209 برافراشته شد به موجب عهدنامه شترالزوند (1370) میان اتحادیه‌ها نسایی و دانمارک، آن اتحادیه بر دریای بالتیک سیادت یافت در جریان جنگهای سی‌ساله شترالزوند در برابر محاصره 1628 والنشتاین ایستادگی کرد. به موجب معاهده صلح و ستفالی 1648 به سوئد و در 1807 به وسیله فرانسویان اشغال، در 1814 به دانمارک و در 1815 (در کنگره وین) به پروس واگذار گردید. پس از جنگ جهانی دوم جزء مکلنبورگ و در جریان این جنگ بناهای قرون وسطایی آن دچار آسیب شد.8
شفرن
شهر شفرن پایتخت ملنبورگ، در شمال شرقی آلمان، بر کرانه دریاچه‌ی شفرن قرار گرفته، مرکز مهم زراعتی و دامپروری است. از 1167 اسقف نشین بود تا اینکه در 1648 نفوذ مذهبی برین شهر کاسته و به دوک مکلنبورگ واگذار گردید. شفرن از 1701-1934 پایتخت مکلنبورگ بود. کلیسای جامع (قرن 14-15) و کاخی که دوک‌ها در قرن 19 بر جزیره‌ای در دریاچه شفرن ساختند از آثار تاریخی آن است.
شلسویگ SCHLESWIG
شهر و بندر شلسویگ از شهرهای کشور آلمان فدرال، در شلسویگ- هولشتاین، در شمال آلمان کنار شاخابه شلای از دریای بالتیک، یکی از کهن‌ترین شهرهای آلمان شمالی است در حدود 800میلادی شناخته و معروف بود. مقردوکهای شلسویگ- گوتورپ، و از 1866 تا 1917 کرشی شلسویگ- هولشتاین بود. کلیسای جامع لوتری به سبک رومانسک و گوتیک و کاخ گوتروپ از جمله آثار تاریخی این شهر است.8
در رأس خلیج کوچک قرار دارد شهر کوچکی است. معروفیت این شهر به خاطر قلعه کهنسال گوتروپ و کلیسایی است که ششصد سال پیش ساخته شده است. محراب این کلیسا از چوب ساخته شده که به وسیله بروگمان یکی از حکاکان معروف آلمان روی آن نقوشی کنده شده است. مسافرانی که وارد شلسویک می‌شوند جزیره‌ای در جلو این شهر می‌بینند که هزاران مرغ دریایی موسوم به یاعو در آن آشیان کرده‌اند. غذایی که از تخم مرغ این مرغ درست می‌شود یکی از غذاهای مطبوع و مورد پسند مردم شهر شلسویک است.6
شواینفورت
از شهرهای آلمان، شهر شواینفورت در شمال غربی باواریا قرار گرفته، سازنده آلات و ادوات فنی و صنعتی است. برای اولین بار در 791میلادی ذکر این شهر بمیان آمده. امپراطوری آزاد از قرن 13تا 1803 بود. در جنگ جهانی دوم آسیب فراوان دید.8
کوبرگ
از شهرهای آلمان، شهر کوبرگ در ایالت فرانکونیای علیا، شمال با اروپا، برکرانه رود اتز واقع، ساخت آلات و ادوات دقیق و سرامیک از صنایعش می باشد. اول بار در 1056 از این شهر ذکری به میان آمده است. پایتخت دوک کوبرگ گوتا در 1826 بود. در 1920 ضمیمه باواریا شد. دژ آن مقر مارتین لوتر در 1530 بود و اینک موزه است.
کوبلنتس Koblenz
جمعيت
ج 108700 نفر
از شهرهای آلمان، شهر کوبلنتس در محل تلاقی دو رود راین و موزل یعنی در جایی که زمانی یکی از قلاع رومیان برپا بود قرار دارد. در این نقطه بود که پسران شارلمانی پس از مرگ پدر با هم ملاقات کردند تا امپراتوری وی را به سه بخش ایتالیا و فرانسه و آلمان تقسیم کنند و در این جا نیز سن برنارد توانست هزار نفر را وارد صفوف ارتش صلیبیون کند. امروزه کوبلنتس شهری است دارای هفتاد هزار نفر جمعیت و مرکز بازرگانی شراب.
کورون Corun
از شهرهای آلمان است که در شمال غربی استان بر کرانه رودخانه ویستول، از مراکز مهم بازرگانی است. نخست دژی از شوالیه های توتونی بود که در 1231 ساخته شد. نخستین پیمان صلح 1411 میان لهستان و شوالیه های توتونی که چندان نپایید در اینجا بسته شد. با پیمان صلح 1466 لهستان به دریای بالتیک راه پیدا کرد و بر زمین های شوالیه های توتونی دست یافت. این شهر در 1793 از آن آلمان و در 1919 به لهستان بازگردانیده شد.
کوکسهافن
شهر کوکسهافن در ساکسونیهای سفلی شمال آلمان، بندر اقیانوس اطلس، در نزدیکی مصب رود الب در 96 کیلومتری شمال غربی هامبورگ واقع است. در 1907 حقوق شهری یافت و در 1937 جزو شهرستان ها نوور شد.
بادن بادن
از شهرهای آلمان در شمال شهر فرایبورگ، شهر بادن بادن قرار دارد که زیباترین نقطه‌ی آلمان است.در ابتدا فقط مردمی به دیدن این شهر می‌رفتند که می‌خواستند بیماری‌های خود را با ‌آب‌های معدنی مخصوص آن که از چشمه‌های آب گرم بیرون می‌آید و دارای کلرور رادیواکتیو است معالجه نمایند. رومیان در روزگاری که دامنه‌ی امپراتوریشان تا این ناحیه امتداد داشت غالبا به این چشمه‌ها می‌رفتند.در آغاز این قرن بادن بادن محل استراحت خانواده‌ی سلطنتی و ثروتمندان شده بود. امروزه بادن بادن با پارک‌ها و بولوارهای زیبا و مجلل آن یکی از معروف‌ترین گردشگاه‌های جنگل سیاه است.
از شهرهای کشور کلمبیا، که در 1629 ساخته شد. بر کرانه غربی رودخانه ماگدالنا و در 16 کیلومتری دهانه این رود و در نزدیکی دریای کارائیب قرار دارد. این شهر بندری بزرگترین بندر دریای کارائیب است و فرودگاه مهم کشور در این شهر ساخته شده. این شهر بندری را نواحی غنی کشاورزی در میان گرفته و کرسی دپارتمان آتلانتیکو و مرکز صنعتی ومالی کشور کلمبیاست. از این گذشته کارخانه‌های فرآوری مواد مختلف دارد. گاز طبیعی از 230 کیلومتری از میدانهای نفتی سی‌کوکو بالومه به شهر آورده شده است.
کارخانه‌های این شهر شامل تولید آلومینیم، الیاف مصنوعی پلی‌وود و کانتینرهای فلزی، روغن‌های گیاهی و مارگارین و صابون و عطر همچنین کارخانه‌های کارد و کارخانه پتروشیمی.
در مرکز شهر بلوار پلازا که در آن ساختمان‌های جالب برافراشته شده شامل، کاخ دولتی و یک کلیسای جامع و حومه مسکونی. ال پرادو در سال 1919 به وسیله مهندس آمریکایی ساخته شد. از سال 1721 شهر رو به ترقی کندی نهاد و در نیمه قرن نوزدهم کشتی‌های بخار در رودخانه ماگدالنا به حمل و نقل و رفت و آمد پرداختند و این امر سبب پیشرفت شهر نشد. در این شهر دو دانشگاه وجود دارد. 27
پوتسدام Potesdam
جمعيت
ج 129500نفر
شهر پوتسدام در آلمان، شهری قدیمی، مقر سلاطین پروس، دارای پارکها و کاخهای متعددی مشتمل بر قصر سان سوسی از فردریک بزرگ، بابلز برگ، در حومه شهر کارخانه لوکوموتیو سازی، استودیو‌های فیلمبرداری به کار مشغول است. در سال 1925 فاتحان جنگ کنفرانسی در این شهر تشکیل دادند.
تریر
از شهرهای آلمان، در کرانه‌ی مرز لوگزامبورگ و در استان راین پالاتینات، قدیم‌ترین شهر آلمان به نام تریر قرار دارد. هنگامی که امپراتوران روم این شهر را اقامتگاه خود کردند در حقیقت به منزله‌ی پایتخت شمالی امپراتوری بود و از این رو آن را روم در پشت کوههای آلپ می‌نامیدند. این شهر رسماً در 15سال قبل از میلاد توسط اگوستوس امپراطور روم بنا شد ولی قرن‌ها پیش از آن که رومیان به اروپای غربی بیایند این شهر آبادی کوچکی بوده است. طبق روایت افسانه‌ها تریر 1300سال بیش از خود شهر رم قدمت دارد. بسیاری از بقایای شهر دوره‌ی رومیان هنوز در داخل حدود شهر صنعتی و بازرگانی تریر امروز باقی است و از همه مهمتر دروازه‌ی سیاه یا پورتانیگرا است که بنایی بسیار عظیم و چهار طبقه است و پس از قرنها هنوز عظمت خود را حفظ کرده است. تخته سنگ‌هایی که در ساختمان این دروازه به کار رفته به مرور زمان سیاه شده است. از زیر طاق‌های سنگی آن سربازان روم با کلاه خودهای خود و بربرها از دشت‌های اروپای مرکزی در حالی که لباسی از پوست حیوانات برتن داشتند و همچنین شوالیه‌های قرون وسطی با زره‌ی جنگی، سپاهیان جنگی صلیبی و بالاخره اسقف‌ها و راهبان عبور کرده‌اند. یکی دیگر از آثار رومی در این شهر آمفی تئاتری است که رومیان اسیران طوایف توتون را بدان جا می‌بردند و مجبور می‌کردند با حیوانات وحشی بجنگند، تا مردم شهر از دیدن این منظره تفریح کنند. این آمفی تئاتر گنجایش سی هزار نفر نشسته داشت. یک از حواریون مسیح به نام ماتیاس مقدس در شهر تریر مدفون است. از جمله گنجینه‌های بزرگ این شهر یکی جامه‌ی مسیح و دیگری میخی از صلیبی است که مسیح را بر آن مصلوب کردند.
رود موزال از کنار شهر تریر می‌گذرد و سپس در امتداد جاده‌هایی که تخته سنگ‌های بزرگ و تاکستان‌ها در کنار آنند جریان پیدا می‌کنند و بالاخره در محل کوبلنتس به رود راین می‌ریزد.
دوئسبورگDuisburg
بزرگترین بندر رودخانه‌ای آلمان است که بر ساحل رود راین قرار دارد. این بندر برای منطقه صنعتی سود فراوان در بردارد. زیرا می‌تواند با کشتی‌های اقیانوس پیما که سنگ آهن، مواد نفتی، الوار می‌آورد و فولاد آن را به جاهائی که لازم است ببرد، صنایع شیمیائی، لوازم خانه آن یک چهارم آهن و فولاد را به مصرف می‌رساند در جنگ دوم آسیب فراوان دید، بعد از جنگ این شهر دوباره اهمیت یافت به طوری که بزرگترین بندر رودخانه‌ای اروپاست.
دورتموند Dortmund
جمعيت
ج 590300 نفر
شهری از آلمان در ناحیه صنعتی روهر. این شهر مرکز معادن زغال سنگ و سنگ آهن که زغال آن به مصرف کک کوره بلند می‌رسد و فولاد آن در دستگاههای نورد اشکال لازم را می‌یابد. شهر دورتموند از راه آبی به دریای شمال متصل و کارخانه فولادسازی آن مشهور است. 11
در شهر دورتموند آلمان کارخانه‌ها و معادن زغال سنگ و کوره‌های زغال کک یافت می‌شود. ضمناً بزرگترین میدان ورزشی اروپا در این شهر واقع است.
دوسلدروف Dusselodrof
جمعيت
ج 568500نفر
از شهرهای آلمان دوسلدروف مرکز مالی برای صنایع رورو می‌باشد. این شهر با آنکه در جنوب ناحیه رورو واقع شده مرکز بانک‌های بزرگ و ادارات مرکزی و بنگاههای بزرگ صنعتی است. در این شهر کارخانه‌های فولادسازی و شیمیایی نیز وجود دارد. دوسلدروف یکی از مراکز مهم فرهنگی آلمان است.
مرکز مهم تجاری ناحیه روهر آلمان با بندر آبی عمیق بر کرانه راین در 20مایلی شمال کلن واقع است. کارخانه‌های محصولات فولادی، پارچه‌بافی، پشم‌بافی، ماشین‌آلات اتومبیل در جریان جنگ دوم آسیب دید، پس از جنگ پایتخت شمال راین و ستفالیا که بیش از 17میلیون نفر جمعیت داشت، شد. از جمهوریهای آلمان فدرال گشت و مرکز کنگره‌ها مرکز فرهنگی و نمایشگاهها است.11
کیل Kiel
جمعيت
ج 23500 نفر
شهر بندری کیل بر ساحل بالتیک در کشور آلمان تا سال 1945 مرکز نیروی دریایی بود، مرکز بزرگ کشتی سازی است، بعد از جنگ جهانی دوم خلع سلاح شد. در این شهر کشتی های تجاری، ماهیگیری هنوز در آن جا ساخته می شود، در 60 مایلی کانال کیل که به دریای بالتیک و دریای شمال می پیوندد بر شبه جزیره ی ژوتلند قرار دارد، بناها و آثار تاریخی چندی در آن جا مانده، مدت ها پایتخت شلفرزینگ – هویستن بود.
از شهرهای آلمان، در شهر کیل که نزدیک دهانه کانال کیل واقع است بیش از ربع میلیون نفر زندگی می کنند. پیش از جنگ جهانی دوم عده ی زیادی کارگر کشتی سازی در این شهر مشغول ساختن کشتی جنگی برای نیروی دریایی آلمان بودند. در آن زمان کیل یکی از بزرگترین پایگاه های دریایی آلمان بود امروزه این بندر اصولاً بندر ماهیگیری بزرگی است و کشتی های بازرگانی می سازد.
لایپزیگ
بزرگترین شهر آلمان که از برلن جدا گردیده، این شهر مرکز اقتصاد، فرهنگ ساکسونی و بر ساحل الستر واقع، مرکز مهم حمل و نقل، ایستگاه راه آهن اصلی آلمان و نمایشگاههای سالانه آن دارای اهمیت بسیار است زیرا برای نمایشگاه‌های صنعتی از همه جهان در آن فراهم و شرکت داده می‌شود. صنایع آن چاپ، نشر و تجارت خز، ماشین آلات، تولید ماشین های چاپ، ماشین‌آلات کشاورزی، انواع بیل و کلنگ است.
این شهر انجمن موسیقی با شکوهی دارد. باخ در یکی از کلیساهای لایپزیگ ارگ مینواخت، واگنر در اینجا به دنیا آمد. سمفونی‌ها و کنسرت‌های موسیقی در این شهر از سال 1743 اجرا می شده است. دانشگاه آن در سال 1409 که قدیمی‌ترین دانشگاه آلمان است تاسیس گردید.
لوبک LUBECK
جمعيت
ج 213800نفر
از شهرهای آلمان، لوبک اکنون آن شهر نیرومند و مشهور دوره اتحادیه هنزیتیک نیست. این شهر کمی از شهرهای کیل کوچکتر است. شهر لوبک در سال 1143 بنا گردید و در سال 1226 به صورت شهر آزادی درآمد که همه امور آن به وسیله خود آن اداره می شد. در حدود اواسط قرن سیزدهم بازرگانان شهر لوبک تجارت پوست و ماهی و منسوجات خود را با بنادر دریای بالتیک در معرض خطر حمله دزدان دریایی دیدند. سالها بود که اهالی شهر لوبک هر ساله مقادیر زیادی شاه ماهی و ماهی روغن در سواحل کشورهای دانمارک و نروژ صید می‌کردند. برای اداره امور ماهیگیری ناوگانی به وجود آورده بودند که ضمناً به وسیله آن نمک به نواحی صید ماهی میبردند و بدان وسیله ماهی‌های صید شده را نگهداری می‌کردند. شهر لوبک برای حفظ ای تجارت پر سود اتحادیه‌ای از بنادر نزدیک تشکیل داد که به اتحادیه هنزیتیک معروف شد.
مسافران و جهانگردانی که امروزه به شهر لوبک می‌روند هنوز هم انبارهای نمک را در ساحل دریا و همچنین بناهای قدیمی بسیاری که یادگار گذشته پر ماجرای این شهر است می‌بینند. مهمترین این بناها از لحاظ تاریخی، دروازه قدیمی شهر است که متعلق به دوران قرون وسطی می‌باشد. همچنین جهانگردان دسته دسته به سوی چشمه‌ی آب معدنی معروفی که در خود شهر واقع است می‌روند. این جهانگردان هنگام حرکت از این شهر حتماً مقداری از شیرینی معروف آن را که موسوم به لوبکرمارتسی‌پان می‌باشد و از بادام و شکر درست می‌شود با خود می‌برند. 14
لودویگس هافن LUDWIGSHAFEN
جمعيت
ج 164200 نفر
از شهرهای آلمان در شمال شهر اسپیر و در ساحل رود راین شهر است به نام لودویگس هافن که یکی از مراکز صنعتی است. در این شهر کارخانه‌های شیمیایی زیادی هست و از جمله اسید سولفوریک که از مواد شیمیایی اصلی در صنایع است از محصولات مهم این شهر می‌باشد.
گویتن گن
جمعيت
ج 127366 نفر
از شهرهای آلمان یکی ازشهرهای دانشگاهی گویتن گن است که عده‌ی زیادی دانشجو در دانشگاه‌های آن به تحصیل مشغولند. آزمایشگاه‌ها و سالن‌های درس این دانشگاه عده‌ی زیادی ریاضی دان و دانشمند به کشور آلمان تحویل داده اند و عده زیادی از برندگان جوایز نوبل در دانشکده‌های آن به تدریس مشغولند. از جمله دانشمندان برجسته‌ی آن یکی ونرهایزنبرگ است که تئوری کوانتوم او را مشهور ساخته است و دیگری اتوهان است که برای نخستین بار هسته‌ی اورانتیوم را شکافته است.
لون بورگ
از شهرهای آلمان، شهر لون بورگ در کرانه‌ی شمالی خلنگزار لون بورگ قرار دارد. خانه‌های قدیمی این شهر که از آجر قرمز و تیرهای چوبی ساخته شده به بسیاری از خیابانهای آن قیافه قرون وسطایی داده است.
دو شهر لون بورگ و برونسویک در قسمت جنوبی ساکسونی سفلی جز قلمرو شاهزاده‌ی مقتدر هانری شیر (1195-1129) بوده‌اند. قلمرو این شاهزاده شامل ساکسونی و باویر بود. هانری شیر نظر به این که از دادن کمک نظامی به فردریک امپراتور برای نبرد ایتالیا امتناع ورزیده بود مورد خشم قرار گرفت. فردریک بیشتر زمینهای هانری را از او گرفت و پس از آن که بدین ترتیب وی را در نظر سایر شاهزادگان آلمانی تحقیر کرد دو ناحیه لون بورگ و برونسویک را بدو پس داد. روبروی کاخ هانری در بورنسویک مجسمه‌ی بزرگ شیری نصب شده که مظهر حکومت او بوده است.
لینبورگ
شهر لینبورگ در ساکسونی سفلی، شمال غربی آلمان بر کرانه رود متاو واقع، دارای صنایع نمک، مواد شیمیایی و محل تلاقی خطوط آهن است. نشأت و رشد این شهر به قرن 10میلادی می‌رسد و روزگار درازی پایتخت دوک‌های برونزویک لینبورگ بود و بناهای سبک گوتیک جدید دارد و این شیوه معماری در کاخ بزرگ شهرداری این شهر که در قرن12-18 ساخته شده به خوبی دیده می‌شود. آب های معدنی، حمام‌های آب گرم معدنی آن از قدیم‌ترین روزگاران مورد توجه مردم بوده است.
مادبورگ MADEBURG
جمعيت
ج 238000 نفر
شهر مادبورگ بر کرانه رود آلب در آلمان، مرکز کارخانجات و صنایع سنگین از قبیل: فولادسازی، ماشین‌های بخار و ماشین‌آلات و ابزارهای سنگین و دستگاههای لایروبی است 70 درصد این شهر در جنگ دوم جهانی، بر اثر بمباران ویران گردید. اما کلیسای جامع قرن سیزدهم میلادی آن تعبیر گردید. صنعت تصفیه شکر این شهر نیز دارای اهمیت است.
ماربورگ
از شهرهای آلمان، در مغرب شهر ماربورگ که دارای دانشگاه چهارصد ساله‌ای است کوههای لاهن قرار دارد که دامنه‌های آن تا رود لاهن امتداد دارد. تپه‌های والدک که محل معروفی برای ورزش اسکی است در شمال این شهر قرار دارند. کوههای تانوس در پشت شهرهای ویسبادن و فرانکفورت قرار دارند. در این کوه‌ها یک رشته چشمه‌های آب معدنی معروف از قبیل چشمه بادهمبورگ و چشمه بادنوهایم وجود دارد که مورد توجه علاقمندان می‌باشد.
در نزدیکی این شهر قلعه‌ای بر روی تپه بنا شده است که جاده‌ای مارپیچ به آن کشیده شده است. کلیسای سن الیزابت نیز در سال 1235 در این شهر بنا گردیده است. چشمه‌های آب معدنی زیبای هس علاقمندان را از همه نقاط آلمان بدین ناحیه می‌کشاند. این نقاط با صفا و خوش آب و هوا یا محصور در کوه‌ها ای در جزایر و یا در کنار نهرهای زیبا قرار دارند. هر کدام از این نقاط مانند شهری است با باغ های جالب که آواز و نمایش در آن برگزار می‌شود.
ماگدبورگ MAGDEBURG
جمعيت
ج 238000نفر
شهر ماگدبورگ پایتخت ایالت ساکسونی سابق پروس در شمال قسمت وسطای آلمان، بر کرانه رود الب واقع است. بندر داخلی بزرگ، مرکز صنعت و تولید ماشین آلات، کاغذ، منسوجات و تولید قند و شکر (چغندر) در آلمان می‌باشد. نخستین بار در 805 میلادی از این شهر ذکری به میان آمده است. در 968 اسقف نشین بود. رؤسای اسقف‌ها تیول و قدرت فراوانی چون امپراتوری مقدس روم داشتند. این شهر در قرون وسطی برای آلمان، اتریش، لهستان، بوهم از اهمیت خاص برخوردار بود. در دوره رفورم لوتر، مرکزیت فراوانی یافت. در 1551 به چنگ ساکسونها سقوط کرد. در خلال جنگ‌های سی ساله یک سال محاصره گردید. چون شهر به تصرف دشمن افتاد به آتش کشیده و بیش از 20000 نفر در جریان حریق و جنگ کشته شدند. بعد از این واقعه، شهر تجدید بنا و تجارت آن دارای رونق گردید (بعد از پیمان صلح 1648 وستفالی) در جریان جنگ جهانی دوم بیش از نصف شهر دستخوش آتش سوزی و ویرانی گشت از جمله کلیسای جامع آن.3
مانهایم Manneim
جمعيت
ج 308400 نفر
از شهرهای آلمان به فاصله‌ی کمی از هایدلبرگ در محلی که رود نکار به رود راین می‌پیوندد شهر بزرگ صنعتی مانهایم قرار دارد. قلعه‌ی عظیم آن روزگاری (و پس از آن که مقر حکومت از هایدلبرگ منتقل شد) اقامتگاه شاهزادگان انتخاب کننده پالاتینات بوده است.
با این که برای نخستین بار در 766 میلادی از شهر مانهایم سخن به میان آمده، اما تا دهه نخست قرن هفدهم تنها دهکده بزرگ محصوری که در نقطه تلاقی رودهای راین و نکار قرار گرفته بود. در طی هزار سال در مسیر مهمترین آبراههای اروپا قرار داشته، با این حال به واسطه مشکل سیلاب‌های فصلی از این موقع ممتاز خود بهره چندانی نبرده بوده اما در آغاز قرن هفدهم رود راین به عنوان یک مرز بین المللی اهمیتی دوباره یافت و در 1606 ساخت دژی استوار در این منطقه آغاز گشت.
دژ ستاره‌ای شکل بود که تقریباً نصف شهر وسعت و بر پایه یک شبکه شطرنجی در داخل حصار قرار داشت. این دژ در 1622ویران گشت و در 1689 دارای حدود 12000 نفر جمعیت بود. در 1698 بازسازی شده شهر و دژ هر دو درون یک سیستم دفاعی پیوسته قرار گرفت.
در 1799 نمونه کاملی از طراحی ساده و غیرمبتکرانه را به نمایش می‌گذاشت. تنها تنوع موجود در الگوی ساده و شطرنجی، خیابانهای عریض‌تر بودن دو محور اصلی شهر و خیابان مقابل کاخ بود.
همه خیابانها بر هم عمود و تمامی خیابانها به طور مستقیم در هر دو جهت امتداد دارند تا به فضاهای باز خارج شهر منتهی می‌شوند. 3
مانهایم- لودویگ شافن
شهر دوقلوی آلمان مقابل کرانه‌های راین در مصب رود نکر مرکز حمل و نقل با کشتی، این بندر رودخانه‌ای میلیونها تن کالا را از رود روهر برای بنادر دریائی در دهانه رود راین حمل و نقل می‌کند و برای شهرهای ساحلی رودخانه‌ای فرانسه و سویس کالا می‌رساند. این شهر دوقلو ایستگاه خط آهن بین هم دارند. در هر دو قسمت مانهایم – لودویگ شافن مراکز مهم صنایع شیمیائی قرار دارد.1
کلمبیا مانی سالس Manizales ج 337580 نفر
از شهرهای مهم کلمبیا، در حدود 180 کیلومتری بوگوتا در 2152 متری از سطح دریا بر فراز رشته کوه مرکزی و یکی از مراکز مهم تولید قهوه، طلا و نقره و جیوه است. دارای آب و هوایی خوب اما باران‌های سنگین است.
در 1847 جویندگان طلا آنرا ایجاد کردند. در جریان‌های جنگ‌های داخلی نیمه قرن نوزدهم و زمین لرزه 1878 و آتش سوزی 1925 آسیب فراوان دید که بعد از این وقایع این شهر را با بتون ساختند.
مایسن Meissen
از شهرهای آلمان است که بر کرانه رود الب، برافراشته شده، ظروف چینی آن معروف به چینی در سدن از 1710 معروف می‌باشد. در سال 965 مرکز مارکگر افنشین مایسن گردید. سلسله ویتن از این شهر برخاسته است.
ماینتس Maiz
جمعيت
ج 185600 نفر
شهر ماینتس پایتخت ایالت رایلند پالاتینت، در مغرب آلمان بر کرانه رود راین مقابل مصب مین نام فرانسوی آن مایس، بندر رودخانه‌ای و مرکز تجارت راین مرکز تولید ادوات فنی و مواد شیمیایی است. دانشگاهش در سال 1477 تأسیس و در 1816 بسته آنگاه دوباره در 1946 به نام دانشگاه گوتنبرگ افتتاح شد.
در قرن 18 میلادی این شهر مقر اسقف بزرگ سنت بونیفاس بود. بعدها طلاب علوم دینی و اساقفه در این شهر تحصیل کردند. سلاطین آلمان در اینجا تاجگذاری می‌نمودند. از لحاظ سیاسی و تجاری سخت ترقی کرد. گوتنبرگ اولین چاپخانه‌اش را در این شهر دایر کرد. فرانسوی‌ها آن را در 1796 به تصرف درآوردند و در 1797 ضمیمه کشور خود کردند. و در کنفرانس وین (1815) به آلمان بازگردانیده شد. در جنگ جهانی دوم بیش از نصف آن ویران گشت و در 1945 به تصرف اشغالگران فرانسوی درآمد. جنگ آسیب‌های فراوان به کلیسای جامع (1009 میلادی) و کاخ‌ها و دیگر بناهای تاریخی شهر ماینتس وارد کرد.
در دوران قرون وسطی این شهر قمر اسقف‌های مقتدری بود که حق انتخاب امپراتور روم را داشتند. گوتنبرگ مخترع چاپ در این شهر دیده به جهان گشود. در سال 1455 در کارگاه جان گوتنبرگ نخستین انجیل چاپ شد. در موزه‌ی گوتنبرگ در شهر ماینتس کارگاهی را که این مخترع بزرگ در آن کار می‌کرده با تمام جزئیاتش به معرض نمایش گذارده‌اند.
ماینی نگن Meiningen
از شهرهای آلمان، بر کرانه رود ورا، مرکز دوک نشین ساکس ماینی نگن (1680-1918) است. تآتر و موسیقی آن شهرت دارد.
ملهاوزن
شهر ملهاوزن از شهرهای مرکزی آلمان، مرکز صنایع لوازم برقی، لوازم ریسندگی و بافندگی و پنبه زنی، کاغذ و پوست است، در نزدیکی های این شهر سولفت بریوم استخراج می شود. مرکز مهم دلیران تیوتن در قرن 13 بود. در قرن 16 در جریان جنگ های کشاورزان به چنگ توماس مونتسر افتاد در ( 1251 – 1813 ) ملهاوزن شهر امپراتوری آزاد بود. در 1815 به پروس واگذار گشت. کاخ شهرداری ( قرن 17 ) چند کلیسا سبک گوتیک تاریخ بنای قرن 16 و 17 و 18 در این شهر برجاست.
مندن
شهر مندن در ایالت راین – و ستفالی شمالی در شمال غربی آلمان قرار گرفته. بندر آن در محل برخورد کانال امس – ویزر – ویزر – الب قرار دارد. در قرن هشتم میلادی اسقف نشین بود. در 1530 نهضت اصلاح دینی را پذیرفت در 1648 به براندبورگ ملحق گشت. شاهد یاری انگلیسی ها به دشمنان فرانسه در 1759 بود. کلیسای جامع ( قرن 11-13 ) کاخ شهرداری ( 13-17 ) این هر دو بنادر جنگ جهانی دوم ویران گشت.
مونستر Münster
جمعيت
ج 264700 نفر
شهر مونستر در شمال رود راین – وستفالی – شمال آلمان قرار گرفته، بندر آن بر کانال دورتموند – ایمس واقع شده، ادوات و مصنوعات معدنی از محصولاتش می باشد. تجارت غله و چوب آن دارای اهمیت است. در حدود 1800 ایجاد گردیده، اسقف نشین بود. آثار تاریخی این شهر به واسطه داشتن ارزش تاریخی فراوان پیش از بمباران های جنگ جهانی دوم مشهور بود. از جمله کلیسای جامع ( قرن 12 و 13 ) کاخ اسقفی (قرن 17 ) موزه وستفالی دانشگاه مونستر در حدود 1780 تأسیس و در 1902 تجدید بنا گردید.
کتابخانه دانشگاه مونستر 750000 جلد کتاب دارد.
در قرن 13 از شهرهای مهم اتحادیه هانسائی بود. در 1803 جنبه دینی خود را از دست داد. در جریان جنگ جهانی دوم آسیب بسیار دید، در 1773 دانشگاهش و در 1902 دستخوش تجدید سازمان شد.
مونیج MUNICH
جمعيت
جمعیت 1229026 نفر
سومین شهر بزرگ آلمان پس از برلین و هامبورگ از نظر تعداد جمعیت قرار و در بخش جنوب آلمان در دشت باواریا قرار دارد.
مونیج در زبان آلمانی به معنای جای راهبان، در افسانه ها آمده است که این نام به 700 سال پیش باز می گردد.
نام مونیخ امروزه حزب نازی را تداعی می کند که از صورت یک گروه کوچک سیاسی در 1919 به صورت یک حزب بزرگ پرجنجال ضدبشری در سال 1923 به نام بیرهال پوتش BEERHALL PUTSCH درآمد در 1938 انگلستان، ایتالیا، فرانسه و آلمان یک قرارداد امضا کردند که به موجب آن چکسلواکی را به آلمان واگذار کردند.
رودایسر از مونیخ به سوی رود دانوب روان است. ماکمبی میلیانوم کرسی پارلمان باواریاست که در طول رود ایسر در مونیخ قرار دارد و این بنا در نیمه سده 1800 ساخته شد.
مونیخ در 160 کیلومتری برانرپاس در آلپ برکرانه مرز میان اتریش و ایتالیا قرار گرفته، موقع و محل مونیخ به عنوان یک شهر بزرگ و مرکز ارتباط حمل و نقل مهم میان شمال و جنوب اروپاست.
صنایع مونیخ، یکی از مهم ترین مراکز فعالیت های اقتصادی کشور و صنایع مهمی چون الکترونیک، فرآورده های خوراکی، چاپ و نشر و تولید مواد شیمیایی، ابزار آلات، آلات بصری و پارچه دارد. مونیخ به داشتن فرآورده های دیگری چون شیشه، صنایع دستی نیز شهرت داشت.
ساختمان مهم و معروف: کلیسای جامع، کاخ موزه آلمان، اما جاهای زیبای دیگر، کلیساها و ساختمان های عمومی را در سراسر شهر می توان یافت. موزه آلمان یکی ازمعروف ترین موزه های جهان بواسطه نمایشگاه تکنولوژی و دانش آن می باشد. کتابخانه دولتی بیش از یک میلیون کتاب چاپی و 50000 نسخه خطی دارد. تأتر ملی یکی از بزرگترین تأترهای آلمان است که در جنگ جهانی دوم ویران گشت. این بنا پس از پنج سال تلاش دوباره سازی شد. این تأتر در 1963 دوباره گشایش یافت.
موزه های معروف تقریباً در بمباران های جنگ جهانی دوم ویران گشت. از جمله پی ناکوتک، پی ناکوتک جدید و گلای پتوتک بود. برخی از تابلوهای نقاشی و مجسمه های این موزه از نابودی بواسطه انتقال آنها بجاهای دیگر نجات یافت و پس از جنگ به معرض نمایش گذاشته شد.
دانشگاه ماکسی میلیان در مونیخ دارای بیش از 25000 نفر دانشجو و کتابخانه ای با بیش از 70000 کتاب می باشد که در 1471 گشایش یافت. این دانشگاه در 1826 از لندشوت به مونیخ منتقل گشت. تارخی تأسیس مونیخ به سال 1158 می رسد که دوک هنری شیر در 1255 مرکز و کرسی خانواده اشراف خاندان ویتلس باخ که بر مونیخ فرمان می راندند گردید. این خاندان تا جنگ جهانی اول و از 1919 تا پایان جنگ جهانی دوم در باواریا فرمان می راندند. پس از از هم پاشیدن حزب نازی و ویران شدن مونیخ پس از جنگ بازسازی شد. 1
نمایشگاه نقاشی مونیخ نمایشگاه قدیمی این شهر یکی از کهن ترین موزه های محل نمایش نقاشی های اروپایی از قرن 14-18 شامل آثاری از رامبراند، داوینچی و رافائل می باشد.
میندن Minden
از شهرهای بندری آلمان، در شمال بخش مرکزی در منطقه ای در 64 کیلومتری مغرب هانوور، بر کرانه رود وزر در محل تلاقی کانال های امس – وزر – الب محل تلاقی راه های آهن، مراکز تولید مواد شیشه ای، دارویی و فلزات
در 798 به نام میمدا برافراشته شد و یکی از شهرهای کهن آلمان به شمار می رفت.
در حدود 803 شارلمانی این شهر را اسقف نشین کرد. در قرن 13 از شهرهای عضو اتحادیه هانسائی شد. در جنگ هفت ساله انگلیسی ها هانوور فرانسه را در این جا شکست دادند. 10
نوردلینگن Nordlingen
از شهرهای باوریای آلمان است که از 1217 تا 1803 شهر آزاد امپراتوری بود. در جنگهای سی ساله در سال 1634 سلطنت طلبان پیروز شدند. در 1645 صحنه ای از پیروزی فرانسوی ها بود. آثار معماری فراوانی از قرن های 14و 15 دارد.
نورمبرگ Nuremberg
جمعيت
ج 486400 نفر
شهر قدیمی نورمبرگ در باوریای آلمان واقع، کمتر از 100 مایل با شهر مونیخ فاصله دارد. مرکز صنایع اسباب بازی آلمان ومحل صدور کالا است. صنایع فلزی متنوع، تولید موتور، ابزارهای ماشینی، قطعات رادیو، ابزارهای بصری، فلزآلات و ابزارهای فلزی آن دارای اهمیت بسیار است. آثار معماری قرون وسطائی فراوانی داشت که در بمباران جنگ دوم ویران گشت.
نورمبرگ هنوز لطف و زیبائی دوران قرون وسطی را حفظ کرده است. از سالها پیش مرکز بازرگانی اساب بازی آلمان شده است. در دهه های اخیر صنایع مهم دیگر مانند نساجی وماشین آلات نیز در این شهر تاسیس شده است. موزه ی ملی آلمان با گنجینه های هنری پرارزش آن دراین شهر قراردارد. از 1219 تا 1803 شهر آزاد امپراتوری بود. در قرن های 15 و 16 رونق فراوانی داشت و مرکز رنسانس آلمان گشت. نخستین ساعت های جیبی را ساخت. در 1806 به چنگ باواریا افتاد، نخستین راه آهن آلمان در 1835 تاسیس شد. قسمت شهرزمانی نمونه درخشان معماری گوتیک و رنسانس بود.
نخستین محاکمه بین المللی (1945-1946) از جنایتکاران جنگی در این شهر صورت گرفت. دانشگاه ارلانگن- نورمبرگ و یک موزه حمل و نقل بااهمیت دارد.
شهرنورمبرگ در سال 1040 توسط امپراتور هانری سوم در محل تلاقی راههای ارتباطی میان سرزمین باواریا، فرانکوئیا، سوابیا و بوهم بنیان نهاده شد.
محل انتخاب شده دره ای است که رود پگنیتس (pegnitz) در آن جریان دارد و تپه ای به آن مشرف است که دژی برآن بنا شده است. اولین محله مسکونی میان تپه و رودخانه و در اطراف بازار، که از آن پس مرکز اصلی فعالیت شهری باقی ماده است، پدیدار شد.
فردریک الول در قرن دوازدهم محله مسکونی دیگری را درآن سوی رودخانه بنا کرد که نام لورنزرشتاد (Lorenzerstadt)، را به جهت کلیسای سن لورنزو به خودگرفت. ناحیه تالابی پگنیتس دومحل نامبرده را که هر یک در باوری خودمحصوربود از یکدیگرجدا میکرد. بعدها درسال 1320 این دوحصار در محل خم رودخانه به یکدیگر پیوسته ومجموعه یکپارچه آلتشتاد (Altstadt) یا شهرقدیمی را پدید آوردند.
دراوخرقرون وسطی در دوره رنسانس، نورمبرگ گذرگاه اجباری تجارت زمینی میان اروپای جنوبی و سرزمین باواریا و معابر کوههای آلپ بود وبه همین خاطر به یکی از مراکز بسیار ثروتمند آلمان تبدیل شد. حکومت شهر را ابتدا خاندانهای بزرگ بازرگانان و بعدها بانکدارانی که دارای مناسبات تجاری با سراسر دنیا بودند، مانند خاندان ولسر در اختیار داشتند. هنرها و فعالیتهای فرهنگی در چنین محیطی بارور شد. نورمبرگ تبدیل به کارگاهی گردید که در آن پیکره سازان بنا می مانند- ویت اشتوس (STOSS) VEIT) وخانواده ویشر (VISCHER)- و شان ارزشمندی چون آلبرشت دورر (ALBRECHT DURER) به فعالیت پرداختند. این شهربعدها به یکی از مراکز اصلی جواهرسازی، نشر کتاب و چاپ نقشه های جغرافیائی تبدیل شد. همچنین نورمبرگ موطن هانس زاکس، و شاعران برجسته ای است که در شکل دادن به سنن ادبی سهیم اند. خانه های بزرگ اشرافی، با نمای اصلی روبه خیابان و نماهای فرعی دیگر درگرداگرد حیاط داخلی، شاهدی است بر دو سده رونق بوروژوازی شهری از نیمه سده چهاردهم تا دوره اصلاح طلبی.
نورمبرگ پس از جنگهای مذهبی پایتخت شاهزاده نشین کوچک و مستقلی گردید و بعدها به قلمرو باواریا پیوست. ساختار شکل گرفته شهر در اواخر قرون وسطی، درجریان تغییرات تازه و مستمر آن دگرگون نشد و فقط سده های نوزدهم و بیستم، موقعیت ممتاز این محل در شبکه ارتباطات، رشد قابل ملاحظه ای را موجب گردید و این شهرکوچک قرون وسطایی به کانون تجمع بسیار وسیعی (420000 نفر سکنه درکمی پس از آغاز جنگ جهانی دوم) بدل شد. رژیم نازی هر ساله گردهمایی بزرگی در نورمبرگ ترتیب میداد و بدین منظور میدانگاه وسیعی را به وجود آورد که گرداگرد آنرا ایوانها و پلکانها احاطه کرده بود.
در دوران جنگ، شهر در اثربمبارانها ویران گردید. از 25000 واحد مسکونی تعداد 57000 آن با خاک یکسان شدو 55000 خانه دیگر نیز خسارت دید و فقط تعداد 13000 خانه دست نخورده باقی ماند. مرکز تاریخی شهر نیز تقریبا به کلی منهدم گشت. ماککمه رهبران نازی در دادگاه فاتحان جنگاز سال 1945 تا 1946 درجوار جنین ثحنه ای برپاشد.
ساختار ستی شهر در بازسازی آن تا حدامکان مراعات گردید. وگرچه به ناچار بخش عظیمی از ساختمان های قدیمی جای خود را به ساختمانهای مدرن داد، اما بناهای تاریخی با نهایت وفاداری به طرحهای اصلی بازسازی شد. منظره کنونی شهر آمیزه ای از ساختمانهای کهنه و نو را نشان میدهد که در تعادلی ناپایدار با یکدیگر همزیستی میکنند.
واتنبورگ
ازشهرهای آلمان، شهر واتنبورگ در ساکسونی، مشرق آلمان برکرانه رود الب واقع شده، مرکز ارتباطات و مخابرات و صنعت است. روزگاری در تاریخ مقر دوک های ساکس واتنبورگ اسکانین (1273-1422) بود. امیران ساکسونی تا سال 1356 فرمانروا بودند. دانشگاه این شهر را در سال 1502 فردریک اول تاسیس کرد و در اینجا بود که نهضت مارتین لوتر آغاز گشت و لوتر 95 مورد اعتراض خود را ضد کلیسای کاتولیک و پاپ اعلام و آنرا بر در کلیسای دژ در 1517 آویخت. در این شهر برای اولین بار در 1534 تورات بطور کامل به زبان آلمانی بوسیله لوتر ترجمه شد. در سال 1547 امپراتور شارل پنجم بر این شهر دست یافت. رفته رفته شهر از ترقی بازماند و پایتخت ساکسونی به درسد منتقل گشت. از آثار تاریخی آن دژی است که مدفن لوتر و کلیسای شهر و خانه لوتر که بصورت موزه نگهداری میشود.
وایمار weimar
شهر وایمار از شهرهای مرکزی آلمان برکرانه رود الم، مرکز مهم سیاسی- اجتماعی است. تاریخ این شهر به قرن 10 میرسد اما اهمیت آن از قرن 16 آغاز گشت و آن زمانی بود که پایتخت دوک ساکس- وایمار شد. اوج شهرت آن در روزگار دوک امیلیا و پسرش شارل اگوستیس بود. گوته شاعر و نویسنده- هر دو فیلسوف و شیللر شاعر در این شهر بودند. تاتر این شهر بواسطه اجرای نمایشگاه های جالب شهرت فراوان یافت. لیست موسیقیدان معروف مجارستانی (1848-1859) در این شهر بسر میبرد. اجتماع مجلس ملی در 1919 که جمهوری وایمار را برپا داشت در این شهر تشکیل گردید. سپاهیان ایالات متحده در 1945 وارد شهر وایمار شدند و روس ها نیز به این سامان آمدند.
پارچه، ادوات معدنی وبرقی و آلات موسیقی، شیشه گری، چاپ از صنایع آن می باشد. از گوته، نیچه، شیلر آثاری در این شهر باقی است.
ورمس
از شهرهای آلمان در نزدیکی شهر لودویگ شافن شهر ورمس واقع شده که در تاریخ آلمان مقام مهمی دارد. در سال 1521 مارتین لوتر در این شهر در شورای سلطنتی در برابر شارل پنجم امپراتور روم سخت گفت و از تعلیمات مذهبی خویش دفاع کرد. سرود نیبلونگ ها یکی از حماسه های ملی آلمان و داستان زندگی پادشاهان، ملکه ها و جنگجویانی است که در شهر ورمس و حوالی آن زندگی کرده جنگیده و توطئه چیده اند. شارلمانی کبیر نیز بارها در این شهر اقامت کرده است. شهر ورمس در سال 1689 بوسیله ی فرانسویان سوخته و غارت شد.
از شهرهای صنعتی آلمان، برکرانه رود راین، این شهر در 14 ق.م گرفتار چنگال رومیان گشت، پایتخت نخستین کشور بورگونی در قرن پنجم شد. تا 1803 اسقف ها بعنوان امیران مقدس روم بر برخی از نواحیش فرمان می راندند. شهر ورمس در 1150 نخستین شهر آزاد امپراتوری گشت. در 1797 ضمیمه فرانسه گردید. در 1815 جزء هسن- دار مشتات، در جریان جنگ جهانی دوم آسیب فراوانی دید. شهر ورمس صحنه وقایع مهم تاریخی است.
ولفن بوتل wolfenbuttel
ازشهرهای قدیمی آلمان، در ساکس سفلی، برکرانه رود اوکراست که نخست بر اطراف دژی گسترش یافت که اقامتگاه گوئفل ها بود. تا سال 1753 مقر دوک های برونسویک، ولفن بوتل بود. کتابخانه ای از قرن 17 و یک کاخ دوکی قدیمی از 15-18 برجاست.
ووپرتال Wuppertal
جمعيت
ج 370700 نفر
از شهرهای آلمان است و اگر گذارتان به شهر ووپرتال بیفتد. مسلما” سوار قطار آن که بر روی راه آهن یک خط حرکت می کند و در نوع خود منحصر به فرد است (و به زبان آلمانی آن را شوب بان می گویند) خواهید شد. این راه آهن برقی که از آغاز قرن بیستم به کار افتاده است. بطور معلق کار گذاشته شده بدین معنی که چرخ های واگن ها در بالاست و بر روی خط آهن که بر روی طاق ها آهنی تکیه دارد حرکت می کند و بدین ترتیب از بالای روخانه ی ووپر عبور می نماید. این راه آهن دارای مسیر مدور است و طول تمام آن به هشت میل می رسد.
وورتسبورگ WURZBURG
جمعيت
ج 126000 نفر
از شهرهای صنعتی آلمان برکرانه رود ماین، مرکز فرانکونیای سفلی در شمال غربی باواریا، در 741 قلمرو اسقفی شد- امیر اسقف های آن تا 1802 بر بخشی وسیع از فرانکونیا فرمان می راندند. در 1582 دانشگاه وورتسبورگ ایجاد شد. و شهر یکی از زیباترین شهرهای اروپا در دوره های معماری باروک و ورکوکو گردید. کلیسای جامع به سبک رومانسک و چند ساختمان معروف قرون وسطائی دارد.
وولفس بورگ Wolfsburg
جمعيت
ج 122200 نفر
از شهرهای آلمان وولفس بورگ بعنوان یک مرکز صنعتی ساخته شده است. اتومبیل های معروف فولکس واگن در کارخانه های اتومبیل سازی این شهر ساخته می شوند.
ویسبادن wiesbaden
جمعيت
ج 264200 نفر
از شهرهای آلمان، شهر ویسبادن پایتخت ایالت هس غرب آلمان برکرانه راست رود راین قرار گرفته، مرکز صنایع شیمیایی، پلاستیک، پارچه، مواد معدنی، دارای آثار تاریخی جالب از روزگار روم باستان اتس. به دوک نشین ناساو به پروس در سال 1866 ضمیمه شد. نیروهای فرانسوی، آنگاه نیروهای انگلیسی پس از جنگ جهانی اول آنرا اشغال کردند. بیش از نصف شهر در جنگ جهانی دوم ویران گشت.
ویسمار
شهر ویسمار در مکلنبورگ، شمال آلمان برکرانه دریای بالتیک که بندری است برای صید ماهی و اسکله هایی برای توقف کشتی ها در 1648 به سویس و در 1803 به مکلبنورگ- شفرن واگذار شد. تا قبل از جنگ دوم برخی آثار تاریخی جالب داشت.
ویس مور wiesmoor
از شهرهای آلمان، در دهکده ویس مور نمونه بارزی از ایجاد یک جامعه ی مرفه از راه تولید غلات حتی در شرایط بسیار نامساعد زمین های باتلاقی دیده میشود. در کنار جاده های مهم که به این شهر کوچک فریزی منتهی میشد همه جا توده های زغال سنگ نارس که از معادن سطح الارضی آن بدست آورده اند به چشم میخورد. در مرکز شهر در اطراف مغازه ها و خانه ها و محل های توقف وسائط نقلیه همه جا گلکاری های زیبا و گرمخانه های بزرگ دیده میشود. در این گرمخانه ها هر ساله هزاران کیلو گوجه فرنگی و خیار کاشته میشود که زودتر از محصولات سایر نقاط وارد بازارهای شهرهای مهم اروپا میشود. صنعت شهر ویزمور بستگی به زغال سنگ آن دارد. کارخانه های برق آن به وسیله ی زغال سنگ بکار می افتد برق ناحیه بسیار بزرگی را تامین می کنند و بخار آب اضافی نیز به گرمخانه ها منتقل میشود تا حرارت مصنوعی در آنها ایجاد کند و گوجه فرنگی آنها را زودتر به بازار بفرستد.
ویشی
هاگن
شهر هاگن در شمال غربی آلمان قرار گرفته، مرکز مهم منطقه روهر می باشد. صنایع حط آهن آن دارای اهمیت است. این شهر در قرن نهم میلادی ایجاد و در سال 1746 شهری نسبتا“ قابل توجه گردید و در جرایان جنگ جهانی دوم آسیب فراوان دید.
از 1870 روبه پیشرفت نهاد. مواد شیمیایی، آهن و فولاد، موتور اتومبیل، ماشین آلات و کاغذ از جمله تولیداتش است.
هالبرشتات
هالبرشتات از شهرهای آلمان از 816 اسقف نشین بود، در 1179 هانری شیر شهر را به آتش کشید و پس از سقوط هانری در 1180 اسقف نشینی هالبرشتات را فردریک اول به عنوان تیول به اسقفها واگذار کرد. در 1648 به براندنبورگ و آنگاه به ایالت پروسی ساکس پیوست. کلیسائی از قرن 12 و کلیسای جامعی مربوط به قرن 13-17 میلادی و دیگر ساختمانهای تاریخی دارد.
دژ هالبرشتات امروزه مرکز راه آهن، کارخانه های پارچه بافی، کاغذسازی و دیگر صنایع می باشد.
هاله
جمعيت
جمعیت 258500 نفر
شهری در آلمان، در ساکسونی، هاله مرکز راه آهن و بر کرانه رود ساله است (شاخه ای از الب) و مرکز معادن زغال سنگ، لینیت و تولید واگن های راه آهن و ماشین آلات معدنی، و چاپ و سیمان است و همچنین کارخانه تصفیه شکر دارد، یک شهر قدیمی است که تاریخ بنای آن به قرن دهم میلادی می رسد.
سهتعت چاپ و موزه ها و دانشگاهی که در 1694 در این شهر ایجاد گردیده معروف می باشد.
هالیفاکس
جمعيت
جمعیت 113910 نفر کانادا
از شهرهای کانادا و مرکز ایالت نووااسکاتیا و بزرگترین شهر در چهار ایالت اقیانوس اطلس، هالیفاکس دارای یک بندر طبیعی بزرگ و از پر ترافیک ترین و شلوغ ترین بنادر کرانه شرقی کاناداست. بندر طبیعی در زمستان هنگامی که بیشتر بندرهای شرقی کانادا یخ بسته، باز و فعال است. هالیفاکس بر کرانه شرقی نووااسکاتیا قرار دارد. نوکوچان انگلیسی، در 1749 هالیفاکس را برافراشتند و بریتانیا یک ارتش نیرومند برای مبارزه و درگیری با فرانسه برای کنترل و در تصرف داشتن شمال آمریکا فراهم ساخت. ارتش فرانسه نیز در نزدیکی لوئیزبرگ مستقر گشت. هالیفاکس به نام جرج دانک ارل هالیفاکس نام یافت. این ارل رهبری و فرماندهی کولونی انگجستان را در شمال آمریکا عهده دار بود. شهر هالیفاکس از مهمترین شهرهای تاریخ کاناداست.نخستین نماینده حکومت کاناد جنرال آسمبلی نووااسکاتیا کانادایی در 1753 در شهر هالیفاکس دایر و منتشر گشت. بیشتر شهر هالیفاکس بر روی شبه حزیره قرار دارد که این شبه جزیره ای میان بندر طبیعی شهر و مدخل خلیج کوچک بنام بازوی شمال غربی است.
هالیفاکس بیش از 62 کیلومتر مربع مساحت دارد. شامل سه کیلومتر مربع آب میان خشکی است، منطقه پایتخت مشتمل بر دارموت،‌شهر دوقلوی هالیفاکس، دو بندررا به بایند و شهر دوقلو متصل می کند.
مقر ایالتی، کهن ترین ساختمانهای پارلمان در دل شهر هالیفاکس قرار گرفته این ساختمان مقر قانونگذاری نووااسکاتیاست که در 1818 تکمیل گشت. سیتادل که یک دژ سنگی است در 1828 ساخته شد. شهر از فراز آن تپه بخوبی نمایان است. یورک رددوبت یک پاسگاه دفاعی که بر بازوی شمال غربی است که تاریخ بنایش به 1793 می رسد. مساحت برج شاهزاده ویلز مارتلو از یک استحکاماتی است که در 1796 در محل پوینت پلیزنت پارک برپا شده است. در حدود 5000 شخصی و سیویل و 10000 نفر زن و مرد نیروی کار این سامان را تشکیل می دهد. از بندر هالیفاکس در حدود 10 میلیون تن متر یک سالانه کالا تخلیه و بارگیری می شود. فرودگاه بین المللی در 40 کیلومتری شهر هالیفاکس قرار دارد.
بیش از صد کارخانه در منطقه هالیفاکس دایر و فعال است از جمله فرآوره های خوراکی، پالایش نفت از مهمنترین فعالیتهای صنعتی هالیفاکس می باشد. بیمارستان های آن از بزرگترین مراکز درمانی و بهداشتنی شرق شهر کبک است.
مدارس ابتدائی، متوسطه و انستیتوهای تحصیلات عالی و دانشگاه مونت سنت وینسنت، کالج هنر و طراحی تووااسکاتیا و کالج تکنیکال نووا اسکاتیا و دانشگاه سنت ماری، انستیتو بدفورد و سازمانهای تحقیقات دریایی از مهمنترین مراکز اقیانوس شناسی جهان. دانشگاه دالهوسی و مراکز هنری متعدد، موزه ها و گالریها در این شهر خود از مایه های عظمت و رونق شهر هالیفاکس است.
هالیفاکس، در مقایسه با مونترال و تورونتو، کوچک است، با اینحال بزرگترین و پرچمعیت ترین شهر استان نیوفوند لند است. بسیاری از ساختمانهای کهنسال از میان رفته، ولی هنوز بخش قدیمی شهر رنگ و جلوه گذشته را دارد. استحکامات و قلعه های خاکستری رنگی که نزدیک دو قرن پیش برای دفاع از فرانسویان لوییسبورگ بر فراز سیتادل هیل بنا شده بود، همچنان بر سر هشر سایه کشدیه است. سربازخانه های برانسویک تسریت، صدای غرش تفنگها و توپها که به عنوان سلام نظامی بر فراز سیتادل هیل شکلیک می شود و آوای شیپور نظامی همه از زرق و برق و شکوه و جلال فرمانداران نظامی و هنگنهای نظامی یادآور می شود. بهترین راه برای واد شدن به شهر کبک، راه دریاست. آدمی، پس از آن که راه اقیانوس به سنت لازنس داخل می شود، فرسنگها برسینه رودخانه ای که هردم باریکتر می شود، پیش می رود. در ابتدا خط ساخلی در پهنه افق نامشخص است.
هامبورگ
جمعيت
جمعیت 1701800 نفر
دومین شهر بزرگ آلمان و مهم ترین مرکز صنعتی این کشور و از بزرگترین بنادر قاره اروپاست.
شهر و بندر هامبورگ بر کرانه رود الب و در حدود 68 مایلی (110 کیلومتری دهانه ) دردریای شمال قرار گرفته است. رودآلستر از هامبورگ می گذرد، در حالیکه تشکیل در دریاچه بزرگ در این شهر داده است.
این دریاچه ها به نام های: بینن آلستر و اوسن آلستر می باشند. کانال های باریک متعددی در شهر هامبورگ ایجاد گشته است. هامبروگ 291 مایل مربع مساحت دارد.
هامبروگ در جریان جنگ جهانی دوم آسب فراوان دید. قسمت های بزرگ بندر و مناطق بازرگانی،‌کلیساهای قدیمی و خانه های زیبا به طرز وحشتناکی آسب دید یا ویران گشت.
اما بندر و مراکز تجاری پس از جنگ جهانی دوم تجدی بنا گردید هال شهر اپراخانه و بناهای متعدد جدیدی در هامبورگ برافراشته شد.
بخش صنایع هامبروگ شامل مجتمع های شیمیایی، ذوب آهن و فولاد سازی و ماشین آلات چوب بری و ماشین آلات کشاورزی است، که سنگ فلز، فلزات، چتوب و خمیر کاغذ را تبدیل به مصنوعات و فرآورده های صنعتی می کند. کشتی سازی از صنایع مهم آن می باشد که در طی سال های متمادی فعال بوده است.
صنایع غذائی، قهوه، گوشت، ماهی و تنباکو نیز از فعالیت های مهم اقتصادی هامبورگ می باشد.
بندر هامبورگ در طول رود الب قرار گرفته که منافع اقتصادی فراوان برای این شهر در بردارد. این بندر لنگرگاه کشتی های خارجی و کشتی های داخلی است.
هامبورگ همچنین از مراکز مهم خط آهن آلمان است. و درفت و آمد سنگینی بین هامبورگ و قسمت های دیگر اروپا وجود دارد. خصوص هوائی هامبروگ را به همه نقاط عالم مرتبط کرده است. در دهه اول 1200 هامبروگ از اعضاء کنفدراسیون شهرهای آلمان شمالی بود.
در دهه اول 1900 و اویل قرن بیست ایالتی در امپراتوری آلمان و جمهوری وایمار بود.
در حال حاضر شهر بندری هامبروگ بیش از هزار پل دارد.
پل کاتولیک که بر روی جنوب رودخانه الب کشیده شده از بزرگ ترین و زیبا ترین پل های هامبورگ است. این پل با پهنای 1000 متری خود بزرگ ترین پل دنیا هم به شمار می رود. قسمت وسطی این پل را می توان تا به ارتقاع 45 متر بالا برد تا بزرگ ترین کشتی های هامبورگ عبور کنند.
پل گون براند، با بلندی 55 متر بر روی رودخانه الب به عرض 225 متر کشیده شده است. این پل برروی رودخانه الب به وسیله طناب فلزی که برروی برج عبور می کنند به ارتفاع 130 متر بسته شده است.
وسایل نقلیه ای که از روی این پل عبور می کنند اولا باید با سرعتی معین حرکت کنند و ثانیا“ توقف و پیاده شدن در روی این پل ممنوع است.
هامبورگ ابتدا ده کوچکی در نزدیکی مصب رود آلستر در محلی که به رود می پیوندد بوده است. سدی که بر روی رود آلستر بسته شده بود دریاچه هایی تشکیل داد و شهر هامبروگ در اطراف این دریاچه ها توسعه پیدا کرد. بزرگترین دریاچه آن که محصور در باغ های باصفا و خانه های مسکونی است موسوم به اسنالستر است. در اطراف دریاچه ی بیننالستر که به وسیله ی پلی از دریاچه ی اسنالستر جدا می شود، خیابان های وسیع، مهمانخانه ها و ساختمان هایی که مرکز شرکت های کشتیرانی و بانک هاست وجود دارد. دریاچه دیگر موسوم به کلین الستر از دو دریاجه دیگر خیلی کوچکتر است و نزدیک تالار شهر که در قرن نوزدهم ساخته شده واقع گردیده است.
مردم هامبورگ همواره برای احراز سیادت در قسمت صنعت کشتیرانی آلمان کوشیده اند باتلاق های اطراف شهر را سدبندی کرده و خشکانیده اند صدور آبجو و نمک و غلات را رونق داده اند. در قرن چهاردهم هامبورگ رهبری جنگ با دزدان دریایی را در دریای شمال به عهده گرفت و مخفی گاهی را که مرکز فعالیت دزدان دریایی بوده به تصرف درآورد. مقارن زمانی که زائران وارد نیوانگلند شدند یکی از بزرگترین بانک های هامبورگ تاسیس گردید و برای حفاظت شهر حصاری به دور آن کشیده شد. هامبورگ از محاصره پیروز بیرون آمد و با کمک دولت پروس در جنگ با دانمارک فاتح گردید.
هامبورگ همواره یکی از مراکز فرهنگی و صنعتی بوده است. آثار هنری و موسیقی ارگ و کلیساهای معروف آن ماند کلیسای سن میکائیل و مرکز فرهنگی آن به نام کونتس هال هامبورگ را از لحاظ هنر و موسیقی در جهان دارای مقامی ممتاز ساخته است. هامبورگ زادگاه برامس، مندلسون دوتن از بزرگترین آهنگسازان آلمان است. باغ وحش آ“ از نخستین باغ وحش هایی است که در آن حیوانات را به جای قفس در غارهای مصنوعی به معرض نمایش می گذارند.
هامبورگ بزرگترین بندر بین المللی کشور آلمان در شرف ایجاد دگرگونی و تفکیک وظایف بوده است. بدین معنی که در نظر است کالاهای بسته بندی شده در جعبه ها، صندوق ها، و کانتینر ها و همچنین تمام انواع کالاهای فله در بندر ساحل رودخانه الب تخلیه گردند و سایر کالاها مثل گندم، دانه های روغنی و علوفه در بندر هامبورگ.
بندر هامبورگ بدین ترتیب قادر خواهد بود سرویس های مربوط به اینگونه کالاها شامل انبارهای مناسب، امکانات ویژه تخلیه و بارگیری و همچنین مراقبت های خاص برای نگهداری چنین کالاهای حساس و فاسد شدنی را به مشتریان خویش ارائه نمایند. مراقبت های ویژه در جهت حفاظت و سالم نگه داشتن کالاهای یادشده از اهمیت بالایی برخودرادر بوده و بندر هامبروگ تجهیزات و عوامل ذیبرط در حد استاندارهای جتهانی را در اختیار دارد.
تجهیزات مدرن استقرار یافته در ترمینال مربوطه به تعداد فراوان برای انجام عملیات و همچین ناوکان وسیع شامل تعداد کفای و مناسب تجهیزات شناور مجموعه ای را تشکیل می دهد که قادر است روزانه بیش از 10 هزار تن گندم و دانه های روغنی و 8 هزار تن علوفه تخلیه نماید. به همن مقدار و میزان نیز می توان در سایر واحدهای شناور، واگن ها یا کامیون های اطاقدار و یا در سیلوهای موقتی بارگیری کرد.
با احتساب سیلوها، انبارها و سایر تسهیلات نگهداری حدود یک میلیون تن گندم، دانه های روغنی و علوفه در مناسب ترین شرایط قابل نگهداری می باشند. از این نقطه نظر بندر هامبورگ دارای بیشترین ظرفیت برای نگهداری کوتاه مدت یا دراز مدت در بهترین شرایط در ین سایر بنادر اروپایی به شمار می رود.
بندر هامبورگ در سال 1992 میلادی 4/5 میلیون تن کالاهای فله را جذب و عملیات بندری مربوطه را انجام داده است. (این رقم در سال 1991 میلادی 288/5 میلیون تن بوده است) رقم فوق الذکر شامل (1/3 میلیون کالای وارداتی (315 هزار تن گندم، 1 میلیون تن و 413 هزار تن دانه های روغنی و 1 میلیون و 317 هزار تن علوفه) و 3/2 میلیون تن کالاهای صادراتی (1 میلیون و 363 هزار تن گندم و 952 تن علوفه) بوده است.
در گذشته های دور و در زمان های قرون وسطی هامبورگ یکی از مراکز مهم تجارت و داد و ستد گندم به شمار می رفته است. در حدود سال 1880 میلادی یک صعود جهش مانندی در تجارت گندم بوجود آمد. نقل و انتقال گندم از راه دریا از 200 9زار تن به بیش از 2 میلیون تن رسید. نخستین سیلوی گندم در سال 1905 در بندر کواردر به خدمت گرفته شد. در سال های بعد هامبورگ به صورت یک بندر پراهمیت و گذرگاه مقدار بسیار فراوانی گندم درآمد و پرآوازه ترین بندر اروپا در این زمینه گردید.
بندر هامبورگ با موقعیت منحصر به فرد خود در مسیر جریان انتقال گندم از تولیدکنندگان غیر اروپایی به خریداران عمدتا” اروپای شرقی نقش عمده ای بر عهده دارد.
قرار داشتن هامبورگ در تقاطع راه های ارتباطی شرق با غرب نه تنها موجب پیشرفت و تکامل فیزیکی آن به عنوان یک بندر فوق العاده پراهمینت گردیده بلکه این امر در آینده تشدید خواهد شد. بندر هامبورگ به عنوان غربی ترین بندر بالتیک مرکز کلیدی ارسال گندم، نه تنها به روسیه بلکه به جک و اسلواکی نیز محسوب می گردد. علاوه بر این ها سرویس های منظم کشتیرانی و خطوط دریایی از طریق این بندر به ممالک اسکاندیناوی که از سرعت بالا و نظم ویژه ای برخوردار می باشد از نکات قابل توجه امکانات بالفعل بندر هامبورگ به شمار می رود.
رصد خانه: در 1833 اتحادیه بازرگانان آزاد هامبورگ به عنوان یک موسسه دولتی، رصد خانه ای را که در اندک زمانی پیش در بندر میلرنتورگیت تاسیس شده بود، در اختیار گرفت.
در 1910 این موسسه گسترش فراوانی بدست آور به برگدوف انتقال یافت. پی از جنگ جهانی اول رصدخانه هامبورگ برای تهیه فهرست مواضع نمایانگر موصع دقیق حدود 000/180 ستاره در آسمان شمال دست بکار بوده است.
هدف این بود که جابه جایی های جزئی ستارگان و حرکتهای شناخته نشده مخصوص ستارگان که تنها از راه مقایسه مواضع آنها در عصرهای مختلف علمی می باشد. بطور کلی این طرح جنبه بین المللی داشت. اما در بررسیهای دوم و سوم، تاحدی فراوان بر پایه مطالعات رصد خانه هامبورگ استوار بود.
در یک طرح سی ساله عکسبرداری از طیف 150000 ستاره در مناطق انتخاب شده ای از آسمان و طبقه بندی آنها بر طبق گونه طیفی آنها انجام گرفت. در 1953 با انتشار پنج جلد آخر کاتالوگ کامل گشت.
تلسکوپ اشمیت مجهز به آینه ای به قطر 120 سانتی متر و صفحه اصلاح کننده به قطر 80 سانتی متر. این تلسکوپ نقش مهمی در انجام کارهای علمی رصد خانه هامبورگ داشته.
در کارگاه رصد خانه توسط جی جی رپسولد (1830 –1751) ساخت ابزار ستاره شناسی و زمین پیمائی ساخته شده علاوه بر این شخص، یکی از پیشگامان ستاره شناسی اصولی در هامبورگ بود.
برنارد اشمیت (1935 – 1879) از مردم استونیا بود که از 1926 به عنوان کارگر بدون حقوق در رصد خانه بکار پرداخت. وی در ساختن آلات نوری استعداد فراوانی نشان داد. یک دستگاه آینه عاری از انحراف و کج نمائی ساخت.
هانوور
جمعيت
جمعیت 513010 نفر
از شهرهای بزرگ آمان و مرکز ایالت ساکسونی سفلی است. هانوور در 1241 برافراشته شده و پایتخت قلمرو هانوور از 1815 تا 1866 بود.
در این شهر کارخانه های مهمی چون ساخت وسایل اداری، ماشین آلات، وسایل حمل و نقل، توتون، شکلات و خراکی های پخته شده. همچنین مرکز راه آهن و محل کانال میته لند است که آب در کانال آن روان است.
نمایشگاه صنعتی سال 2000 بین المللی در این شهر تشکیل و مرتبه اول در آلمان شناخته شد.
در جریان جنگ جهانی دوم سخت بمباران شد اما پس از جنگ بازسازی گشت. چند ساختمان تاریخی دارد. این بناها شامل کلیساهایی به سبک گوتیک در سده 1300 ساخته شده و هال شهرداری کهن که تاریخ سده 1400 داردکاین شهر همچنین باغ های با شکوه به نام باغ های هارن هاوس دارد. این باغ ها تاریخ سده 1600 دارد.
در 1692 هانوور یک حوزه انتخابیه، یک قلمرو صاحب فرمانروا به نام انتخاب کننده که توانست کمک به انتخاب امپراتور، امپراتوری مقدس روم کند. در 1714 انتخاب کننده جورج لوئیس هانور شاه جرج اول بریتانیای کبیر شد. هانوور بریتانیا تا سال 1837 در این انجمن باقی ماندند. تا هنگامی که جرج درگذشت. پروسی ها کنترل هانوور را در 1866 در دست گرفتند به این ترتیب ایالتی از امپراتوری جدید آلمان در 1871 شد. در 1946 هانوور بخشی از آلمان غربی ساکسونی سفلی و در 1990 آلمان غربی و شرقی یکی شد. هانوور شامل شهرهای گوتینگن، امد، هانوور و اولدن بورگ، کشاورزی عمده ترین صنعت آن است اما این ناحیه مرکز صنعت کارخانه ای، معادن و الوار نیز هست.
پایتخت ایالت ساکسونی سفلی و تا سال 1866 پایتخت قلمرو شاهزاده نشین هانوور و روزگاری پایتخت پروس بود. در 97 کیلومتری بره من قرار دارد. مرکز راه آهن و کانال میته لند می باشد. شهر هانوور مرکز عمده داد و ستد و فرآورده های کارخانه ای، آهن ریخته گری، فلز کاری، مواد شیمیایی و توتون و سیگار است.
در شهر هانوور هرساله نمایشگاه صنایع برگزار می شود. در جریان جنگ جهانی دوم آسیب فراوانی دید با این حال کلیسای گوتیک قرن 14 میلادی و تالار شهرداری (قرن 15) آن دوباره سازی شد. دانشگاههای پزشکی، دامپزشکی و فنی و چندین موزه در این شهر وجود دارد.
هایدلبرگ
جمعيت
جمعیت 139400 نفر
شهر هایدلبرگ از شهرهای آلمان است که در ایالت وورتمبرگ – بادن بر کرانه رودخانه نکار در حاشیه باریکی میان رود نکار و هایدلبرگ قرار دارد که تاکستانها و باغهای بسیار آن را در میان گرفته است.
شهر هایدلبرگ در 1225 میلادی زیر فرمان کنت پلاتینای راین قرار گرفت و تا 1720 مقر نخبگان پلاتینا بود. در 1622 به وسیله طرفداران امپراتوری و در 1689 و 1693 به وسیله فرانسویان ویران گشت.
دانشگاه هایدلبرگ یکی از کهن ترین دانشگاههای آلمان است. دژی کهن از سده 1500 در این شهر وجود دارد که در سده 1600 بخش ویران شده اش بازسازی است و از شاهکارهای ساخمانی و معماری آلمان بشمار می رود. شهرت فراوانی هایدلبرگ بواسطه ساخت ماشینهای چاپ، دانشگاه، آن است.
انسان هایدلبرگ پیش از تاریخ که در حدود 375000 سال پیش می زیست مقادیری از بقایای آن از جمله دندان و استخوان آرواره انسان هایدلبرگ را در 1905 کارگران هنگام کندن زمین یافتند. انسان هایدلبرگ به نخستین نمودنه انسان ماقبل تاریخ به نام هوموارکتوس (انسان ارکت) تعلق دارد که در حدود2/1 میلیون سال ق ـ م می زیست.
دانشمندان می پندارند که انسان هایدلبرگ شکارچی بوفالو، بز کوهی، فیل، گاومشک و کرگردن بود. این انسان احتمالا” ابزار سنگی می ساخت.
در سال 1386 شاهزاده روپردخت اول شاهزاده پالاتینات در شهر هایدلبرگ دانشگاهی تاسیس کرد. این دانشگاه بعدا” به صورت مرکز فرهنگی و تحقیقات درآمد و آداب و رسوم دانشجویان آن جزو زندگی مردم این شهر شد. این موضوع در اپرای شاهزاده ی دانشجو به خوبی تشریح شده است. این اپرا شرح زندگی شاهزاده ی آلمانی است که برای تحصیل به شهر هایدلبرگ آمده بود. ساختمان های دانشگاه قدیمی با سالن های خطابه ی باستانی آن در مرکز شهر قرار گرفته که بعدا” در سال های اخیر ساختمان های دیگری به آن اضافه شده است. امروزه دوئل و انظباط خشک در زندگی دانشجویان این دانشگاه وجود ندارد ولی کوچه های باریک و بولوارهای زیبا با خیابان های مشجر در کنار رود نکار پل قدیمی با برج و بارو و قلعه ی با شکوه آن که برروی تپه ای بنا شده هنوز هایدلبرگ را به عنوان یکی از زیباترین و شاعرانه ترین شهرهای آلمان معرفی می کند.
هایدلبرگ در جنگ جهانی دوم آسیبی ندید. ولی در قرن هفدهم در زمان لویی چهاردهم این شهر به وسلیه ی فرانسوی ها تصرف و سپس ویران شد. فرانسویان قلعه را نفجر کردند. پس از آن قسمتی از این قلعه تجدید بنا شد.
هر ساله در تابستان هزاران نفر برای تمشای نمایشگاه گل که در تالارها و باغ های آن برگزار می شود و همچین شرکت در فستیوال درام به این شهر می روند. در زیر زمین ساختمان این فستیوال بزرگترین خرهش شراب دنیا که گنجایش 56000 گالن دارد قرار دارد. در زورگار قدیم دهقانان دره ی نکار برای پرداخت مالیات شراب می آوردند و در این خمره ی عظیم می ریختند.
در اطراف شهر هایدلبرگ کارخانجات صنعتی جدید تاسیس شده است و در پشت این کارخانه ها باغ و مزارع توتون دیده می شود. باغ ها و مزارع در نتیجه ی قانونی ارثی که مخصوص این قسمت از آلمان است فوق العاده کوچک هستند، زیرا پس از مرگ هر دهقان زمین او بین تمام فرزندانش به طور یکسان تقسیم می شد.
هایلبرون
جمعيت
جمعیت 119900 نفر
شهر هایلبرون از شهرهای در ووتمبرگ – بادن آلمان برکرانه رودخانه نکار است که از 1281 تا 1803 شهر آزاد امپراتوری بوده در قرن 19 در صنعت پیشترفتهای فراوانی نمود. بخش قدیمی شهر در جریان جنگ جهانی دوم آسیب فراوان دید. تنها برج گوسنتورم که در 1393 میلادی ساخته شده به جا مانده است. فلز کازی، پارچه بافی و ساخت موارد دارویی آن پر اهمیت است.
هرفورت
شهر هرفورت در منطقه راین – در ناحیه و ستفالی شمالی و جنوب غربی آلمان بنا گردیده، صنایع مختلف از جمله لوازم خانگی، شکلات سازی، منسوجات آن شهرت و اهمیت دارد. بنای این شهر در سال 823 میلادی آغاز گشته است.
هرنه
جمعيت
جمعیت 176200 نفر
شهر هرنه از شهرهای نوردراین – وستفالی و در شمال غربی آلمان و از مراکز مهم صنعتی و بندر منطقه روهر و درای فرآورده هایی تچون پارچته، رادیو،‌تلویزیون و ماشین آلات است.
هرنهوت
شهر هرنهوت در کشور سابق ساکس از هشرهای آلمان است که در 1723 به وسیله تسینسندورف به عنوان یک مهاجر نشین کلیسای موراوی ایجاد گشت و اکنون یک مرکز موراویایی است. چند موزه و مرکز نشر دارد.
یینا
از شهرهای آلمان، در کرانه رود سال واقع است. مرکز صنعتی آلات بصری و ابزارهای دقیق برای اولین بار در قرن 13 میلادی ذکرش به عنوان یک شهر آمده، ساکس – وایمار، ایناخخ بر آن فرمانورایی کردند. در سال 1806 ناپلئون پروسی ها را در این محل شکست داد.
دانشگاه یینا در سال 1558 تاسیس گردید و در اواخر قرن 18 و 19 به اوج شکوه رسید. در این دانشگاه شیلر، هگل، فیخته، شلیگل درس دادند.
دانشگاه یینا پس از جنگ جهانی دوم جهانی نام شاعر معروف شیلر که در این دانشگاه درس داده بود بر آن نهاده شد. از دانشگاه های معروف قرن 18 بود.
کتاب های آن بلاغ بر 000/115/1 جلد و 439000 نشریه و کتاب های خطی آن 4135 جلد است، دانشگاه دارای 7 رشته است: فلسفه، حقوق، الهایات، پزشکی، ریاضی و علوم طبیعی و کشاورزی است.